Kategori arşivi: Osmanlıca Türkçe Sözlük

Tutiya Nedir?

Kelime Kökeni: Arapça 

– Açık gri mavimsi metal, Çinko

– Gözleri öne çıkarmak için çekilen sürme

Cümle içinde kullanımı: “Peçenin ardında görünen tûtiyâ sürdüğü kara gözlerinde tereddüt yoktu.”

Cahudı Nedir?

Kelime Kökeni: Arapça 

– Gereğinden fazla inkarcı

– Yahudi

Cümle içinde kullanımı: ” Tanrı beni sizn gibi cahudı kişilere mecbur etmesin tek temennim bu!”

Cahhaf Nedir?

Kelime Kökeni: Arapça 

– Böbürlenen kişi, fazla kibirli, çok gururlu

Cümle içinde kullanımı: “Dünyaya da kendine de çok güvenme, cahhaf olsan da kara toprağa gireceksin.”

İzafet Kesresi Nedir?

Kelime Kökeni: Eski Türkçe

– Osmanlı ve eski Türkçe de Farsça isim ve sıfat tamlamalarında kullanılan dilbilgisi unsuruna izafet kesresi adı verilir. İzafet kesresine göre Farsça tamlamalarda önce tamlanan sonrasında tamlayan gelmektedir.

İzafet’in kelime anlamı yakın etmek, katıştırmak manasına gelirken, iki Farsça ismini birleştirerek tamlamalar izafet kesresi (-i,-ı) ile yapılmaktadır.

Örnek: Hâne-i peder, Dîde-i giryân,  Şu’arâ-yı Osmâniyye

Amuzgar Nedir?

Kelime Kökeni: Farsça

– Öğretici, öğrencilere ders veren öğretmen

Cümle içinde kullanımı: “Talebeleri bilim, sanat ve bilgiyle donatan tüm amuzgarlara münnettarız. “

Müfsid Nedir?

Kelime Kökeni: Arapça 

– Ara bozan, fenalık getiren, fitne salan

– Kişiler arasına fesat karıştıran

Cümle içinde kullanımı: “Müfsid kişiler aramıza nifak tohumları serpmeye çalışıyor, buna izin mi vereceksin?”