Kelime Kökeni: Arapça-ad
– Donma
– Donukluk
– Donuk olma
– Katı
– Sert
– Sıvının katı duruma dönüşmesi
Cümle içinde kullanımı: “Karın kıyametin içinden geldiğinde cümûd olmadığına şükretmeli.”
Kelime Kökeni: Arapça-ad
– Donma
– Donukluk
– Donuk olma
– Katı
– Sert
– Sıvının katı duruma dönüşmesi
Cümle içinde kullanımı: “Karın kıyametin içinden geldiğinde cümûd olmadığına şükretmeli.”
Kelime Kökeni: Arapça-sıfat
– Çok iyi
– Çok güzel
– Çok hoş
– Harika
Cümle içinde kullanımı: “Maksadımız cümmâl çiçeklerin açtığı bu diyarlarda yaşamaktır.”
Kelime Kökeni: Arapça-sıfat
– Küme
– Bir araya gelerek tortop olmuş
– Takım
– Öbek
– Grup
– Tomar
Cümle içinde kullanımı: “Tüm cümmâ toplanmış sizin ağzınızdan çıkacak iki sözü bekliyor.”
Kelime Kökeni: Arapça-zarf
– Hep birlikte
– Bütün
– Hep
– Kaffeden
– Cemian
– Her zaman
– Daima
Cümle içinde kullanımı: “Cümleten gidecek sevdiğimiz insanın yanında yer alacağız.”
Kelime Kökeni: Arapça-ad, sıfat
– El âlem
– Birlikte
– Herkes
– Fiil
– Bütün
– Bütünüyle
– Tamamıyle
– Özne, nesne ve fiilden oluşan anlamlı söz
– İnsanlar
– Tümce
– Dizge
Cümle içinde kullanımı: “Sen ki benim bitmemiş, tükenmeyen, adı olan sanı olmayan cümlemdin.”
Kelime Kökeni: Arapça-cümle çoğul biçimi
– Cümleler
– Takımlar
– Harflerin sayı değerlerine göre hesaplanması
– Mecmualar
– Birden fazla anlama gelen sözler
Cümle içinde kullanımı: “Sayfaları dolduran cümel ve şiirleri mutlaka oku, üstüne istişare edelim.”
Kelime Kökeni: Arapça-ad
– Kafatası
– Baş kemiği
– Kafa içi
– Beynin bulunduğu kemikli bölüm
Cümle içinde kullanımı: “Cümcümeye aldığı darbeden ötürü düşünceleri karışmış gibi.”
Kelime Kökeni: Farsça-ad
– Deprenme
– Hareket
– Kımıldanma
– Uyanma
– Eğlence
– Zevk
– Coşku
– Canlılık
– Sefahat
Cümle içinde kullanımı: “Çocuklar evin cümbüşü neşesidir, onlar ki anne ve babanın can nefesidir.”
Kelime Kökeni: Arapça-zarf
– Toplu olarak
– Herkes
– Hepsi birden
– Hep beraber
Cümle içinde kullanımı: “Cümbür cemâ’at geleceklerini söylediler bu sebepten bekleyişe geçtik.”
Kelime Kökeni: Arapça-ad
– Tek inci
– Tek sedef
Cümle içinde kullanımı: ” O ki saflığın ve masumiyetin adıdır, o ki güzelliğiyle cümâne andırır.”