Kelime Kökeni: Arapça
– Ağızdan, dil ile, şifahî olarak, konuşmak, söz söylemek
Cümle içinde kullanımı: “Teşbihte hata olmaz derler tek derdim lisânen durumumuzu size özet geçmekti.”
Kategori arşivi: Osmanlıca Türkçe Sözlük
Lisan-aşina Nedir?
Kelime Kökeni: Arapç-lisân+Farsça-âşinâ
– Dil bilen, şive, üslup, ağız, lehçe
Cümle içinde kullanımı: “Ata dilimize lisân-âşinâ biriyle muhabbet etmek benimde hoşuma gider efendim.”
Lisan-ı Tekellüm Nedir?
Kelime Kökeni: Arapça-ad
-Konuşma dili, günlük konuşma
Cümle içinde kullanımı: ” Lisân-ı tekellüm ile kaleme aldığınız dilekçe kabul görmemektedir, yazın dilini kullanarak bir yenisini yazmalısınız.”
Lisan-ı Tahrır Nedir?
Kelime Kökeni: Arapça-ad
– Yazı dili, ölçünlü dil, standart dil
Cümle içinde kullanımı: “Lisân-ı tahrîr’imiz Türkyazı dilidir, İstanbul Türkçesi olarak da bilinir. “
Lisan-ı Şi’r Nedir?
Kelime Kökeni: Arapça-ad
– Şiir dili
Cümle içinde kullanımı: “Divan şairlerinin lisân-ı şi’r ağdalı ve ağır bir üslup götürmektedir. “
Lisan-ı Maderzad Nedir?
Kelime Kökeni: Arapça-ad
– Ana dili
– Bir insanın doğduğu toplumun kullandığı dil
Cümle içinde kullanımı:” Doğduğum toprakların lisan-ı mâder-zâdı günümüzde kullanılmıyor ne yazık ki.”
Lisan-ı Hal Nedir?
Kelime Kökeni: Arapça-ad
– Ağız açmadan, tavırlarıyla davranışlarıyla, çehresiyle kendi içinde bulunduğu durumu anlatma
– Hal dili
– Konuşmadan yüz ifadesi ve tavırlarıyla mana ifade etmesi
Cümle içinde kullanımı: ” Ağzını dahi açmamıştı lakin lisân-ı hâli bana hoşnutsuzluğunu ve acı çektiğini söylüyordu.”
Lisan-ı Edeb Nedir?
Kelime Kökeni: Arapça-tamlama
– Edebiyat dili, edeb ve edebiyat dili, edebiyat lisanı, edeb dili
Cümle içinde kullanımı: ” Lisân-ı edeb gereği kaba sözlerle kitabı eleştirmeyecek verilen emeği en iyi şekilde yorumlayacağım.”
Lisan-ı derî Nedir?
Kelime Kökeni: Arapça
– Farsça, Acemce
– Bu dille yazılmış eser
– İran’ın resmi dili
Cümle içinde kullanımı: “XVII. yüzyıl Türk edebiyatında lisân-ı derî eserleri feyz alınmış, İran edebiyatı takip edilmiştir. “
Lisan Nedir?
Kelime Kökeni: Arapça-elsine, elsün, lüsn, lüsün çoğul biçimi
– Ağzın içindeki dil
– Bir ulusun söylediği veya konuştuğu dil, konuşulan dil, lehçe
Cümle içinde kullanımı: ” Lisânımın kulağınıza garip gelmesinin nedeni uzun bir süre Avrupa’da yaşamamış olmamdan kaynaklanıyor.”