Kategori arşivi: Osmanlıca Türkçe Sözlük

Dil-gîr Nedir?

Kelime Kökeni: Farsça-sıfat

– Kırgın

– Gücenik

– Gönül tutan

– Kalbe sıkıntı veren

– Gücenmiş

– Küskün

– Kırılmış

Cümle içinde kullanımı: “Üzüntünün mesken tuttuğu bu yaban ellerde dil-gîr olmamak mümkün müdür?”

Dil-efrûz Nedir?

Kelime Kökeni: Farsça-sıfat

– Gönül aydınlatan

– Gönül ferahlatan

– Kalbi yakan

– Gönlü parlatan

Cümle içinde kullanımı: “Bebeğimiz dünyaya sağ salim geldiğinde dil-efrûz güzelliği nutkumuzun tutulmasına neden olmuştu.”

Dil-dûz Nedir?

Kelime Kökeni: Farsça-sıfat

– Kalbe batan

– Gönül delen

– Kalbi yaralayan

– Gönle zarar veren

Cümle içinde kullanımı: “Söyle evladım, içine dil-dûz olan derdi kederi benden sakınma.”

Dil-dâr Nedir?

Kelime Kökeni: Farsça-sıfat

– Sevgili

– Gönül alan

– Maşuk

– Kalbinin hükmü altına giren kimse

– Bağlılık duyulan

– Sevilen

Cümle içinde kullanımı: “Dil-dâr bu canım sana feda olsun, gözlerim uğruna yoldaş olsun.”

Dil-dâde Nedir?

Kelime Kökeni: Farsça-sıfat

– Aşık

– Gönül vermiş

– Mübtela

– Tulumbacıların aşık ve sevgi nişanesi olarak başlarına bağladıkları mendil

– Düşkün

– Tutku

– Meraklı

– Tutkun

– Mecnun

– Yanmış

Cümle içinde kullanımı: “Ey yüreklere nam salan Dil-dâde, sen değil misin bir gonca güle benzeyen!”

Dil-beste Nedir?

Kelime Kökeni: Farsça-sıfat

– Aşık

– Gönlü bağlanmış

– Gönül vermiş

– Vurgun

– Ahbap

– Aşırı sevgi ve bağlılık duyan

Cümle içinde kullanımı: “Bizim aşka  da dil-besteye de hürmetimiz büyüktür”