Kelime Kökeni: Farsça-ad
– Şarap
Cümle içinde kullanımı: “Âb-ı yâkût getir, kırmızı rengiyle gözlerimi kamaştırıp tadıyla başımı döndürsün.”
Kategori arşivi: Osmanlıca Türkçe Sözlük
Ab-ı Revan Nedir?
Kelime Kökeni: Farsça-ad
– Akarsu
– Hayat, yaşantı
– Kalpteki refah, ferahlık
Cümle içinde kullanımı: “Ömür dediğin üç gün sürer evladım, önemli olan âb-ı revân sevgilerimizdir.”
Ab-ı Nar Nedir?
Kelime Kökeni: Farsça-ad
– Ateş suyu, ateşin suyu
– Kırmızı şarap
– Ruby
Cümle içinde kullanımı: “Kimse bilmez niye berduşum , niye âb-ı nâr’a tutkunum.”
Ab-ı Meryem Nedir?
Kelime Kökeni: Farsça-ad
– Meryem’in namusu
– Dindar kadın
– Temizlik, dürüstlük, doğruluk
– Şarap, mey
Cümle içinde kullanımı: ” Namus ve fazilette âb-ı Meryem gibi ol güzel kızım, dürüstlüğün yolundan vazgeçme.”
Ab-ı Kevser Nedir?
Kelime Kökeni: Farsça
– Cennette bulunduğuna inanılan Kevser suyu, Kevser ırmağı
* Ölümsüzlük suyu, hayat suyu
Cümle içinde kullanımı: “Dilerim âb-ı kevser suyundan içmek nasip olur her ikimize de!”
Ab-ı İskender Nedir?
Kelime Kökeni: Farsça-tamlama
– Bengisu, ab-ı hayat, ebedelik
– İçene ölümsüzlük verdiği söylenen ve eski metinlerde sıkça bahsedilen su
Cümle içinde kullanımı: ” Nice padişah nice hükümdar âb-ı iskenderi bulmaya çalışsa da sonu hep hüsranla bitmiştir.”
Ab-ı Hayat Nedir?
Kelime Kökeni: Farsça-tamlama
– İçen kişiyi ölümsüzleştirdiğine inanılan efsanevi su, abıhayat, kevser suyu, bengi su
Bu sözün eş veya yakın anlamlısı eski metinlerde sıkça kullanılmıştır: âb-ı beka, âb-ı hayvan, âb-ı cavid, âb-ı Hızr, âb-ı hırşid, âb-ı zindeganî
Cümle içinde kullanımı: “Söylenceler ve eski masallar da bahsi geçen âb-ı hayatı içen ölümsüz olur insan yaşamının kısalığından kurtulurmuş.”
Ab-ı Haram Nedir?
Kelime Kökeni: Farsça-tamlama
– Haram su, şarap, mey
Cümle içinde kullanımı: “Âb-ı harâm içiyor başımı derde salıyorsam aşktan ey canım!”
Âb-ı bârân Nedir?
Kelime Kökeni: Farsça-tamlama
– Yağmur suyu, yağmur, iri taneli yağmur, yağan su
Cümle içinde kullanımı: “Meraklanma âb-ı bârân olup saçlarının karasına düşeceğim bir gün.”
Âb Nedir?
Kelime Kökeni: Farsça
– Su, mâ
– Hayat suyu, ölümsüzlük
Cümle içinde kullanımı: “Âb suyunu dudaklarıma dökerken sonsuz bir hayatın düşlerine daldım.”