Kelime Kökeni: Arapça-hürr çoğul biçimi
– Özgür olan kimseler, hür olanlar, hürler
– Nefis baskısından ve dünya tutkularından kurtulmuş olanlar
– Hürriyetçiler
– Esir veya köle olmayan insanlar
Cümle içinde kullanımı: ” Nesli ahrâr olanı boyunduruk altına alamaz, köleliğin kementini boynuna geçiremezsin.”
Kelime Kökeni: Arapça- harîm çoğul biçimi
– Kutsal yerler,
– Evin mahrem yerleri, gizli yerler, gizli olup herkesin girmesine izin verilmeyen yerler
– Harem ve harim
Cümle içinde kullanımı: “Her ailenin bir sırrı her evin bir ahrâmı vardır girilmez, öğrenilmez. “
Kelime Kökeni: Arapça
– Daha uygun, pek münasip, daha layık, en uygun, çok elverişli
– Reva, yakışır
Cümle içinde kullanımı: ” İki hasım arasında geçen kavgayı ahrâ şekilde çözmek farz oldu. “
Kelime Kökeni: Arapça-hamr çoğul biçimi
– Altın ile safran
– Et ile şarap
– İki kırmızı renkte olan şey
Cümle içinde kullanımı: ” Aynı renkte olan ahmeranlar aynı muhteviyatta olmadığı gibi yararları da aynı değildir. “
Kelime Kökeni: Arapça
– Kırmızı, Kızıl, Kıpkırmızı, kan rengi, alrenk
Cümle içinde kullanımı: ” Ağaçtan sarkan sulu mu sulu ahmer elmaları yemeden durabilmek imkansız. “
Kelime Kökeni: Arapça
– Hz. Muhammed’in hayatını ve onun etrafında oluşan menkıbeleri anlatan eser, kitaplar
– Damat İbrahim Paşa döneminde üretilen çatma kumaşlar
Cümle içinde kullanımı: ” Hz. Muhammed’in adlarından biri olan Ahmed, onun hakkında yazılan kitaplara verilerek Ahmediye olarak anılmıştır. “
Kelime Kökeni: Arapça-hamd
– Çok övülen, çok sevilen, çok methedilen,
– Hamd eden, şükreden
– Hz. Muhammed
Cümle içinde kullanımı: ” Ahmed oğul, ilim ve irfan ışığında yaşayan insan karanlığa kolay kolay düşmez. “
Kelime Kökeni: Arapça-hıml çoğul biçimi
– Yükler, ağırlık, ağır şeyler
Cümle içinde kullanımı: “Bizleri yoran ahmâl hayallerimiz oldu, altında ezile ezile yok olduk.”
Kelime Kökeni: Arapça-ad
– Ahmak olma durumu, ahmakça davranma, akılsızlık, budalılık
– Zekası az gelişmiş gibi davranma
Cümle içinde kullanımı: “Mirastan feragat ederek ahmaklık yaptığının farkında mısın?”
Kelime Kökeni: Arapça-humk, ahmakan çoğul biçimi
– Zekası gelişmemiş olan, sersem, bön, şaşkın, aptal, budala, aklını kullanamayan kimse
Cümle içinde kullanımı: ” Ahmak ahmak konuşma sana derdimi anlatıyorum sen alay ediyorsun. “