Kategori arşivi: Osmanlıca Türkçe Sözlük

Alemgir Nedir?

Kelime Kökeni: Arapça-âlem+Farsça-gîr 

– Dünyayı ele geçiren, fatih, fetheden

– Bütün evrene yayılan, dünyayı kaplayan, cihanı ele geçiren

Cümle içinde kullanımı: ” 14. yüzyılda ortaya çıkan alemgir Kara veba, milyonlarca insanı telef etmiştir. “

Alemeyn Nedir?

Kelime Kökeni: Arapça-âlem sözünün tesniye ikilik biçimi 

– İki alem, dünya ve ahiret,

– cihan ve ebedi hayat

– İnsanların yaşadığı evren ve öldükten sonra sonsuza dek yaşayacakları cihan

Cümle içinde kullanımı: ” İnsanlara yaşayacaklar iyi ayrı dünya alemeyn vaat edilmiştir, biri geçici hayat diğer kalıcı yaşam demektir. “

Alemdar Nedir?

Kelime Kökeni: Arapça-âlem+Farsça-dâr

– Bayrağı veya sancağı taşıyan, bayraktar, sancaktar, bayrağı tutan

– Önderlik eden, başı çeken

Cümle içinde kullanımı: ” Gazetecilik tarihinde alemdar olan isimlerden biri Hasan Tahsin, gerçek adıyla Osman Nevres’tir.

A’lemü’l-ulemâ Nedir?

Kelime Kökeni: Arapça-tamlama

– Bilginlerin bilgini, hocaların hocası, öğretmenlerin öğretmeni

Cümle içinde kullanımı: ” Konya’nın en namlı a’lemü’l-ulemâsı Hâkim beydir, hepimiz onun terbiyesinden geçtik.”

Âlem-i Ruhani Nedir?

Kelime Kökeni: Arapça-tamlama

– Ruhlar dünyası, ruhani alem, öteki dünya

– Gözle görülmeyen maddi olmayan dünya, ruh alemi

Cümle içinde kullanımı: ” Sadece temiz, nurla yaratılmış varlıklar âlem-i ruhani de kalabilir. “