Kategori arşivi: Osmanlıca Türkçe Sözlük

Ânî Nedir?

Kelime Kökeni: Arapça

– Hemen, derhal, birdenbire

– Alçak gönüllü, gönül adamı, mütevazi, büyüklenmeyen,

– Köle, kul, esir

– Görevli, işçi

Cümle içinde kullanımı: ” Kasım beyin eşi kendi halinde ânî, kimseyi özellikle yetimleri incitmeyen bir melektir.”

 

Anhâ Min-hâ Nedir?

Kelime Kökeni: Arapça-zarf

– Ondan şundan

– Şu  bu

– Aşağı yukarı

– Şöyle böyle

– Öteberi, ufak tefek şeyler

– Belirsiz şeylerden

Cümle içinde kullanımı: ” Anhâ Min-hâ konuşur, günaha girmeden sohbet etmenin tadını birbirimizde bulurduk.”

Andelîb Nedir?

Kelime Kökeni: Arapça- anâdil, andelîbân çoğul biçimi

– Bülbül

– Seher kuşu

– Akdeniz ülkelerinde yaşayan sesinin güzelliğiyle tanınan ötücü kuş

Cümle içinde kullanımı: ” Gül ne zaman andelîb görse için için ağlar sevdiğiceğini anar. “

Ancak Nedir?

Kelime Kökeni: Edat

– Tek, yalnız, sade, mücerret, en sonunda

– Sırf, özellikle, hassaten, bilhassa

– Tamamı tamamına, daradar, güç hali ile

– Lakin, fakat, amma

– Yalnızca

Cümle içinde kullanımı: “Söylediklerinde haklılık payı yok değil ancak uygulama kısmına geçildiğinde teori her zaman tutmaz.”