Kelime Kökeni: Arapça
– Diş etlerine özgü, diş eti ile ilgili, diş etiyle alakalı, diş etlerine ait
Cümle içinde kullanımı: ” Abim lisevî bir hastalık yüzünden şu an burada değil tedavi oluyor.”
Kelime Kökeni: Arapça
– Diş etlerine özgü, diş eti ile ilgili, diş etiyle alakalı, diş etlerine ait
Cümle içinde kullanımı: ” Abim lisevî bir hastalık yüzünden şu an burada değil tedavi oluyor.”
Kelime Kökeni: Arapça-zarf
– Bir sebepten dolayı, bir sebebe bağlı olarak, bir sebepten ötürü, bir sebebe mebni olarak
Cümle içinde kullanımı: “Li-sebebin böyle yaptığından eminim, aklıma başka bir neden gelmiyor. “
Kelime Kökeni: Arapç-lisân+Farsça-âşinâ
– Dil bilen, şive, üslup, ağız, lehçe
Cümle içinde kullanımı: “Ata dilimize lisân-âşinâ biriyle muhabbet etmek benimde hoşuma gider efendim.”
Kelime Kökeni: Arapça-ad
-Konuşma dili, günlük konuşma
Cümle içinde kullanımı: ” Lisân-ı tekellüm ile kaleme aldığınız dilekçe kabul görmemektedir, yazın dilini kullanarak bir yenisini yazmalısınız.”
Kelime Kökeni: Arapça-ad
– Şiir dili
Cümle içinde kullanımı: “Divan şairlerinin lisân-ı şi’r ağdalı ve ağır bir üslup götürmektedir. “
Kelime Kökeni: Arapça-ad
– Ana dili
– Bir insanın doğduğu toplumun kullandığı dil
Cümle içinde kullanımı:” Doğduğum toprakların lisan-ı mâder-zâdı günümüzde kullanılmıyor ne yazık ki.”
Kelime Kökeni: Arapça-ad
– Ağız açmadan, tavırlarıyla davranışlarıyla, çehresiyle kendi içinde bulunduğu durumu anlatma
– Hal dili
– Konuşmadan yüz ifadesi ve tavırlarıyla mana ifade etmesi
Cümle içinde kullanımı: ” Ağzını dahi açmamıştı lakin lisân-ı hâli bana hoşnutsuzluğunu ve acı çektiğini söylüyordu.”
Kelime Kökeni: Arapça-tamlama
– Edebiyat dili, edeb ve edebiyat dili, edebiyat lisanı, edeb dili
Cümle içinde kullanımı: ” Lisân-ı edeb gereği kaba sözlerle kitabı eleştirmeyecek verilen emeği en iyi şekilde yorumlayacağım.”
Kelime Kökeni: Arapça
– Farsça, Acemce
– Bu dille yazılmış eser
– İran’ın resmi dili
Cümle içinde kullanımı: “XVII. yüzyıl Türk edebiyatında lisân-ı derî eserleri feyz alınmış, İran edebiyatı takip edilmiştir. “
Kelime Kökeni: Arapça-elsine, elsün, lüsn, lüsün çoğul biçimi
– Ağzın içindeki dil
– Bir ulusun söylediği veya konuştuğu dil, konuşulan dil, lehçe
Cümle içinde kullanımı: ” Lisânımın kulağınıza garip gelmesinin nedeni uzun bir süre Avrupa’da yaşamamış olmamdan kaynaklanıyor.”