Kelime Kökeni: Arapça-akîde çoğul biçimi
– İnançlar, Akideler
– İtikad edilen hakikatlar
– Ameli değil İmanı esas alan İslami kaidelerin tümü
Cümle içinde kullanımı: “Dinimizde akâid’e inanç düsturusu denilir; Allah’ın varlığına ve dirliğine, meleklerine, peygamberlerine, kutsal kitaplara ve ahiret gününe inancı kapsar. “
Kelime Kökeni: Çoğul ad
– Osmanlı sarayında görev alan Boşnak veya Anadolu kökenli ağalar, harem ağaları
– Osmanlı İmparatorluğu sarayında yer alan Akağalar, II.Murad zamanından halifeliğin kaldırılmasına kadar görev alan hizmetlilerdir.
Cümle içinde kullanımı: ” Osmanlı sarayında görev alan akağalar ve karaağalar iki sınıf olarak hizmet vermekteydi. “
Kelime Kökeni: Arapça-akab+Türkçe-inde
– Hemen ardından, arkasından, peşi sıra
– Çabucak, derakap, hemen sonra
Cümle içinde kullanımı: “Sorulan soruların akabinde odaya doluşan insan kalabalığı tüm gözlerini bana dikti. “
Kelime Kökeni: Arapça- akabât çoğul biçimi
– Tehlikeli geçit, dik yokuş, sarp geçit
– Allah’a ulaşma yolunda çekilen sıkıntı, çile
– Muhatara, badire, muhtıra, korkulu durum
Cümle içinde kullanımı: “
Kelime Kökeni: Arapça
– Akaplar, halefler, bir şeyin son ası, sonrası
Cümle içinde kullanımı: ” Mensubu olduğumuz dergahın a’kâbı bizler olduğumuza göre elimizdeki ışığı geleceğe taşımalıyız. “
Kelime Kökeni: Arapça-a’kâb çoğul biçimi
– Art, arka, geri kalan kısım, bir şeyin sırt bölümü
– Ökçe, topuk, ayağın yuvarlak alt bölümü
– Bir zamanın devamı, bir vaktin ilerisi
Cümle içinde kullanımı: ” Papuçlarımın akabı öyle çok eskimiş ki parçalara ayrılmaya başladı bu kışı geçirmeyecek anlaşılan. “
Kelime Kökeni: Arapça-sıfat
– Aileyle alakalı, aile ile ilgili
Cümle içinde kullanımı: ” Ailevi problemlerimizi ulu orta konuşacak yabancıların önünde tartışacak değiliz. “
Kelime Kökeni: Arapça-â’ile+Farsça-perver
– Ailesine düşkün kimse, evcimen, evine bağlı kişi
Cümle içinde kullanımı: ” Benimle tanıştıracakları damat namzetinin aile-perver biri olduğunu söylemişlerdi. “
Kelime Kökeni: Arapça-zarf
– Ailenin tüm fertleriyle birlikte, ailecek
Cümle içinde kullanımı: ” Ailece gidilecek olan pikniğe en yakın dostlarımı da davet etmek istedim. “
Kelime Kökeni: Arapça- â’İLât çoğul biçimi
– Ev, ev halkı
– Bir kimsenin eşi
– Yakın akraba, soy sop
– Soylu ve köklü aile, hanedan
– Birlikte oturan aynı evi paylaşan hısımlar
Cümle içinde kullanımı: ” İstanbul’un taşı toprağı altın dediklerinde tüm â’ile ve çoluk çocuğu toplayıp buraya göç ettik.”