Kelime Kökeni: Arapça-zarar çoğul biçimi
– Zararlar
– Ziyanlar
– Kayıplar
– Mazarratlar
Cümle içinde kullanımı:” Azrâr ve eksikler tamamlanacak, sonrasında hepimiz uhrevi bir bütünü oluşturacağız.”
Kategori arşivi: Osmanlıca Türkçe Sözlük
Azrâ’il Nedir?
Kelime Kökeni: Arapça-özel ad
– Ölüm meleği
– İnsanoğlunun son nefesini almakla yükümlü melek
– Dört büyük melekten biri
Cümle içinde kullanımı:” Azrâ’il gelip de son nefesimize musallat olduğunda kaçacak yerin olmadığını anlayacaksın.”
Azrâ Nedir?
Kelime Kökeni: Arapça
– Hz. Meryem’in sıfatı
– Kız oğlan kız
– Delinmemiş inci
– İşlenmemiş inci
– Bakire kız
Cümle içinde kullanımı: ” Ey kadınların en kutsal anası Azrâ, sen ki dokunulmamış güzelliklerin en nadide olanısın.”
Aznavur Nedir?
Kelime Kökeni: Ermenice-aznawor
– Savaşçı, muharip
– Başbuğ, milis kuvvetlerinin komutanı
– Asık suratlı
– Sert, sinirli
– İri yarı kimse
Cümle içinde kullanımı:” Eskilerin deyimiyle aznavur çehreli, çatık kaşlarıyla adam kesen bir adamdı vesselam.”
Âzmûn Nedir?
Kelime Kökeni: Farsça
– Sınama
– Tecrübe
– Deneme
– Deneyim
– Sınav
– İmtihan
Cümle içinde kullanımı:” Hepimiz bu dünya elinde âzmûn edilen canlılarız kimsenin kimseye ayrıcalığı yok.”
Azmûdegi Nedir?
Kelime Kökeni: Farsça-ad
– Görüp geçirmiş
– Tecrübe sahibi olma
– Deneme, denenmiş olma
– Sınanmış
Cümle içinde kullanımı:” Bu aşk işlerinde kalp azmûdegi olanı seçmiyor ki, onu kim yakacak ise ona tutuluyor.”
Azmûde Nedir?
Kelime Kökeni: Farsça-sıfat
– Denenmiş, tester
– Deneyen
– Tecrübe sahibi
Cümle içinde kullanımı:” İşinin ehli azmûde bir bahçıvan aranıyordu sonunda çiçekleri dilinden anlayan birini getirdiler.”
Âzmâyîş Nedir?
Kelime Kökeni: Farsça
– Deneme, deneyim, sınama, tecrübe
– Deney, görgü
Cümle içinde kullanımı:” Âzmâyîş kazanan gönlüm bir daha kanar mı vefasız dillere?”
Âzmâyî Nedir?
Kelime Kökeni: Farsça
– Denemiş
– Sınamış kimse
– Tecrübe edinmiş
Cümle içinde kullanımı:” Marangoz olarak alınan kişinin âzmâyî, ağaçların muhteviyatını bilen biri olması gerekir.”
Âzmâ Nedir?
Kelime Kökeni: Farsça
– Sınamış, denemiş
– Azmak eylemi
– İki ayrı cins hayvanın çiftleşmesinden doğma
– Metis, kırma
– Hibrit
Cümle içinde kullanımı:” Âzmâ yoluyla dünyaya gelen bu yavru köpekler her iki ırkında özellikleri taşıyan güçlü bir türe dönüştü.”