Yazar: ozge selcuk

“Türkçe’de “bağlaç” kelimesi, cümle içerisindeki kelimeleri veya cümleleri birbirine bağlayan sözcüklere verilen isimdir. “When” kelimesinin Türkçe karşılığı ise “ne zaman” anlamına gelen “ne zaman” ya da “zaman” anlamına gelen “zaman” dır. İngilizcede “when” bağlacı ise, bir olayın veya eylemin gerçekleştiği zamanı belirtmek için kullanılır.

“When” bağlacının kullanımına örnekler:

1. Zamanı Belirtme:
   • When I woke up, the sun was shining. (Uyandığımda güneş parlıyordu.)
   • I will call you when I arrive. (Vardığımda sizi arayacağım.)
2. Sebep-Sonuç İlişkisi Kurma:
   • He was just leaving when it started to rain. (Tam çıkıyordu ki yağmur yağmaya başladı.)
3. Şart Bildirme:
   • When you heat ice, it melts. (Buzu ısıttığınızda erir.)

“When” bağlacı genellikle geçmişteki bir olayın zamanını belirtirken kullanılır, ancak geniş zaman ile kullanıldığında genel doğruları veya alışkanlıkları ifade etmek için de kullanılabilir.”

“When” bağlacı ile ilgili örnek cümleler aşağıdaki gibidir:

1. When I was a child, I used to play outside until it got dark. (Çocukken, hava kararana kadar dışarıda oynardım.)
2. Call me when you get home, so I know you’re safe. (Eve vardığında beni ara, böylece güvende olduğunu bilirim.)
3. When the clock strikes twelve, the new year will begin. (Saat on ikiyi vurduğunda, yeni yıl başlayacak.)
4. I remember the day when we first met. (İlk kez tanıştığımız günü hatırlıyorum.)
5. When it rains, the streets always flood in that area. (Yağmur yağdığında, o bölgenin sokakları her zaman su altında kalır.)
6. She was about to leave when I arrived. (Ben geldiğimde tam ayrılmak üzereydi.)
7. When you’re ready, we can start the meeting. (Hazır olduğunda, toplantıya başlayabiliriz.)

Bu cümleler, “when” bağlacının geçmişte belirli bir anı, gelecekte bir eylemi başlatma veya bir şartın gerçekleşmesini belirtirken nasıl kullanıldığını gösterir.

“When” ve “while” İngilizce’de zamanla ilgili iki farklı bağlaçtır ve farklı durumlar için kullanılırlar. İşte aralarındaki temel farklar:

1. When genellikle tek bir anda gerçekleşen olayları veya eylemleri belirtmek için kullanılır:
   • When I heard the news, I immediately called her. (Haberi duyduğumda hemen onu aradım.) Bu cümlede, haber duyulduğu zaman gerçekleşen tek bir eylem var ve bu anı “when” ile belirtiyoruz.
2. While ise genellikle aynı zamanda gerçekleşen süregelen eylemleri belirtir:
   • While I was reading, the phone rang. (Okuyordum, telefon çaldı.) Bu cümlede, “okuyordum” eylemi bir süreç ifade eder ve telefonun çalması bu süreçle aynı zamana denk gelir.

Özetle, “when” genellikle belirli, tek seferlik olaylar için kullanılırken, “while” süregelen, uzun süren eylemler için tercih edilir. Ayrıca “while” cümle içinde iki eylemin aynı anda gerçekleştiğini vurgulamak için kullanılırken, “when” genellikle bir eylemi takip eden başka bir eylemi belirtir.

Sesin yayılabilmesi için ortam moleküllerinin olması gerekmektedir. Ses dalgaları, bir ortamda molekül zincirlerinin titreşimleri yoluyla enerjiyi aktararak yayılır. Katı, sıvı ve gaz gibi farklı ortamlarda sesin yayılma hızı farklıdır. Katılarda moleküller daha sıkı bir araya gelmiş oldukları için ses dalgaları daha hızlı yayılır. Sıvılarda ise moleküler bağlar daha gevşek olduğundan ses hızı katılara göre daha düşüktür. Gazlarda moleküller en seyrek olduğu için ses dalgaları bu ortamda en yavaş yayılır. Sesin yayılabilmesi için mutlaka madde formunda bir ortama ihtiyaç vardır; boşlukta (vakumda) ses yayılamaz çünkü moleküler bir ortam bulunmaz.

Ses, enerji taşıyan dalgalar şeklinde yayılır. Bu enerji, ses dalgasının başlangıcında bir kaynaktan (sesi üreten nesne) ortama aktarılır. Ses dalgalarının yayılma süreci şu adımları içerir:

1. Titreşim: Ses, bir kaynağın (insan sesi, enstrüman, makine vb.) titreşimiyle başlar. Bu titreşim, yakındaki molekülleri iterek dalgalar halinde enerji yayılmasına sebep olur.
2. Enerji Transferi: Titreşim, bir molekülden diğerine enerjiyi aktararak ilerler. Bu enerji, moleküllerin birbirine çarpması ve ardından eski konumlarına geri dönmesiyle, yani sıkışma (kompresyon) ve seyrelme (rarefaction) döngüleri oluşturarak taşınır.
3. Ortamın Rolü: Sesin yayılma hızı ve verimliliği, ortamın türüne göre değişir. Katılarda moleküller daha yakın olduğu için ses dalgaları daha hızlı ve verimli yayılır. Sıvılarda ve gazlarda ses hızı daha düşüktür.
4. Yayılma Hızı: Sıcaklık ve basınç gibi çevresel faktörler, sesin yayılma hızını etkiler. Örneğin, hava sıcakken ses dalgaları daha hızlı yayılır çünkü moleküller daha hızlı hareket eder ve enerjiyi daha verimli aktarır.
5. Yön: Ses dalgaları genellikle kaynaktan dışa doğru küresel bir şekilde yayılır. Ancak, engeller, yankı ve yansıma gibi etkiler sesin yayılma yönünü değiştirebilir.

Sesin yayılması için bir ortama ihtiyaç duyulması, boşlukta (vakumda) sesin yayılamamasının temel nedenidir. Uzay boşluğunda ses dalgalarını taşıyacak moleküller olmadığı için, ses orada yayılmaz.

Sesin oluşumu, ses dalgalarının üretilmesi ile başlar. Bu süreç genellikle aşağıdaki adımları içerir:

1. Titreşim Kaynağı: Herhangi bir nesnenin (bir müzik aletinin telleri, birinin ses telleri, bir hoparlörün diyaframı gibi) titreşmesi ses üretir. Bu titreşim, çevresindeki ortamdaki (genellikle hava) moleküllerin hareket etmesine neden olur.
2. Basınç Dalgaları: Titreşen nesne, çevresindeki molekülleri sıkıştırır ve bu sıkışma dalgaları, ses dalgaları olarak bilinen basınç dalgalarına dönüşür. Bu dalgalar, bir nesnenin titreşim frekansına bağlı olarak belirli bir hız ve enerjiyle yayılır.
3. Moleküler Etkileşim: Ses dalgaları, moleküller arasındaki çarpışmalar yoluyla iletilir. Bu, moleküllerin birbirine çarpması ve ardından eski konumlarına dönmesi şeklinde, kompresyon (sıkışma) ve rarefaction (seyrelme) döngüleri oluşturarak gerçekleşir.
4. Enerji Taşınımı: Ses dalgaları, enerjiyi kaynaktan alıcıya (örneğin bir insan kulağına) doğru taşıyan mekanik dalgalar olarak hareket eder.
5. Algılama: Ses dalgaları, kulağın dış kısmına çarptığında, kulak zarını titreştirir. Bu titreşim, iç kulaktaki küçük kemikler vasıtasıyla işitme sinirlerine iletilir ve beyin tarafından ses olarak algılanır.

Sesin oluşumu, temel olarak bu moleküler etkileşimler ve enerji transferi ile açıklanır. Sesin niteliği, frekans (ton yüksekliği), amplitüd (ses şiddeti), timbre (sesin rengi) gibi çeşitli faktörlere bağlıdır ve ses kaynağının fiziksel özelliklerine göre değişir.

Farz-ı kifaye, İslam hukukunda, toplumun belli bir bölümü tarafından yerine getirildiğinde diğer bireyler üzerindeki sorumluluğun düştüğü ibadetler ve görevler anlamına gelir. Örnekler arasında şunlar bulunmaktadır:

1. Cenaze Namazı: Merhum defnedilmeden önce cemaat tarafından kılınan cenaze namazı farz-ı kifayedir. Bu ibadetin yerine getirilmesi ile cemaatin diğer fertleri üzerinden bu yükümlülük düşer​​.
2. Kur’an-ı Kerim’i Ezberlemek (Hafızlık): Bir toplumda bazı kişilerin Kur’an’ı ezberlemesi ve hafız olması, diğerlerinin üzerinden bu yükümlülüğü kaldırır​​.
3. Ölünün Yıkanması ve Kefenlenmesi: Cenazenin yıkanıp kefenlenmesi ve gömülmesi de farz-ı kifaye olarak kabul edilen fiillerdendir. Bu işlemleri yerine getirecek erkek bulunmazsa, kadınların yapması gerekmektedir​​.
4. Hadis İlmi Öğrenmek ve Hadis Kitapları Okumak: Toplum içinde bazı bireylerin hadis ilmi öğrenmesi ve hadis kitaplarını okuması, diğer bireyler için bu bilgilere sahip olma yükümlülüğünü ortadan kaldırır​​.
5. Bir Toplumda Alimlerin Bulunması: İslam toplumlarında alimlerin olması, diğer bireylerin bu alanda kendilerini geliştirme yükümlülüklerini ortadan kaldırır, bu da farz-ı kifaye örneklerinden biridir​.

Bu ibadetlerin toplum içinde yeterli sayıda kişi tarafından yerine getirilmesi, diğer Müslümanların bu konulardaki bireysel sorumluluklarını yerine getirmiş sayılmalarını sağlar.

Farz-ı ayn, İslam hukukunda her müslümanın bireysel olarak yerine getirmesi gereken zorunlu ibadetler ve görevler anlamına gelir. Farz-ı ayn, her bireyin kendi üzerine düşen ve başkasının yerine getirmesiyle sorumluluktan kurtulunamayacak şahsi yükümlülükleri ifade eder.

Bu yükümlülükler arasında beş vakit namaz, oruç tutmak, zekat vermek ve hacca gitmek gibi İslam’ın temel ibadetleri yer alır. Farz-ı ayn, toplumun diğer fertleri tarafından yerine getirilse dahi, her bireyin kendisi için sorumlu olduğu ve muhakkak yerine getirmesi gereken ibadet ve görevlerdir. Her müslümanın kişisel sorumluluğunda olan bu ibadetlerin ihmal edilmesi veya terk edilmesi günah olarak kabul edilir ve kişisel vebale sebep olur.

Hayır, abdest almak farz-ı kifaye değildir. Abdest, İslam’ın temel ibadetlerinden biri olan namaz kılmak için gerekli olan temizlik şartlarından biridir ve her müslümanın bireysel olarak yerine getirmesi gereken bir farz-ı ayndır. Namaz kılmak farz-ı ayn olduğundan, namaz kılmak için gereken abdest de her bireyin kendi üzerine düşen bir yükümlülüktür. Başkasının abdest alması, başka bir kişinin bu yükümlülüğünü ortadan kaldırmaz. Dolayısıyla, her müslümanın kendisi için abdest alması gerekmektedir.

“Doğal gösterge”, genellikle bir işaretin veya sembolün doğal bir fenomen veya varlık tarafından üretilen ve belli bir anlam taşıyan işaret olması durumunu ifade eder. Bu terim, işaretin yapay veya insan yapımı olmaması, doğanın kendisi tarafından oluşturulmuş olmasını vurgular. Örneğin, dumanın yangın işareti olması ya da bir hayvanın izlerinin onun varlığını göstermesi gibi. Bu tür göstergeler, semiyotikte (işaretlerin çalışması) önemli bir yere sahiptir ve çeşitli disiplinlerde kullanılır, özellikle iletişim, dilbilim ve ekoloji gibi alanlarda.

“Sosyal gösterge”, bir toplumun ya da sosyal bir grubun özelliklerini, durumunu veya eğilimlerini yansıtan bir ölçüt veya veri noktasını ifade eder. Bu göstergeler, ekonomik performans, sağlık durumu, eğitim seviyesi, yaşam kalitesi ve suç oranları gibi çeşitli boyutları kapsayabilir. Örneğin, kişi başına düşen milli gelir ekonomik bir sosyal göstergedir; okuma yazma oranı eğitimle ilgili bir göstergedir. Bu tür göstergeler, politika yapıcıların ve araştırmacıların toplumların mevcut durumunu anlamalarına ve gelecekteki ihtiyaçlarını tahmin etmelerine yardımcı olmak için kullanılır. Sosyal göstergeler, sosyal bilimlerde kritik bir rol oynar ve genellikle toplumsal ilerlemenin veya gerilemenin belirlenmesinde temel ölçütler olarak kabul edilir.

Dil göstergesi, dilbilimde bir sözcüğün, ifadenin ya da dilsel bir birimin anlamını veya işlevini belirleyen ve iletişim sırasında kullanılan sembol veya işarettir. Dil göstergeleri, dilin anlam taşıyan en küçük birimi olan morfemlerden, cümle yapısını belirleyen sözdizimine, bir kelimenin kullanıldığı bağlamdan anlamını çıkarmaya yarayan pragmatiğe kadar geniş bir yelpazede ele alınabilir.

Bu göstergeler, dilin semantik (anlam), sintaktik (dizim), morfolojik (biçimbilimsel), fonolojik (sesbilimsel) ve pragmatik (kullanım bağlamı) boyutlarında çalışır. Örneğin, semantik bir gösterge, bir kelimenin veya ifadenin nesne veya kavramla ilişkilendirilmiş anlamını içerirken; pragmatik bir gösterge, konuşmacının niyetini, tonunu veya konuşma sırasındaki durumunu yansıtır. Dil göstergeleri, insanların birbirleriyle anlamlı ve etkili bir şekilde iletişim kurmalarını sağlar ve dilin sosyal işlevselliğinin temelini oluşturur.

Tesbih çekme, İslam’da zikir ve dua anlamında kullanılan bir ibadettir ve genellikle namazlardan sonra yapılmaktadır. Tesbih çekmenin 33 defa olmasının nedeniyle ilgili kesin bir açıklama bulunmamakla birlikte, çeşitli yorumlar ve rivayetler mevcuttur.

Bir rivayete göre, Hz. Muhammed’in (s.a.v) fakir sahabilere, zenginlerin hayır işleriyle erişebildiği cennet derecelerine ulaşabilmeleri için her farz namazdan sonra 33’er defa “Subhanallah”, “Alhamdulillah” ve “Allahuekber” demelerini öğrettiği ve bu pratiğin zamanla yaygınlaştığı belirtilir​.

Bunun yanı sıra, bazı manevi yorumlar da mevcuttur. Mesela, her bir zikrin – Subhanallah, Elhamdülillah, Allahuekber – 33’er mertebede olduğu ve bu tesbihleri 33’er defa tekrarlayarak onların feyzine mazhar olunabileceği ifade edilir​​. Ayrıca, 33 sayısının İslam’da kutsal bir anlam taşıdığı ve belirli bir sırrın şifresi olarak kabul edildiği belirtilmektedir, ancak bu sırların ne olduğu konusunda açık bir bilgi bulunmamaktadır​​.

Bu uygulamanın maddi kilitlere özgü anahtarlar gibi, manevi kilitlerin açılması için de belirli bir sayıya bağlı olduğu düşünülür. Bu sayede, belirli sayıda tesbih veya salavat çekilmesi gerektiği ve bu sayıların dini bir öneme sahip olduğu ifade edilir​​.

Sonuç olarak, 33 defa tesbih çekme geleneği, İslami kaynaklarda yer alan rivayetlere ve bazı manevi yorumlara dayanmakta; bu sayının manevi sırların anahtarı olduğu ve belirli zikir mertebelerine erişim sağladığı düşünülmektedir. Ancak, bu konuda net bir açıklama olmadığı ve farklı yorumların mevcut olduğu da unutulmamalıdır.

Tesbih çekmek, İslam’da namazlardan sonra yapılan müstehap (din tarafından emredilmemiş ancak yapıldığında sevap kazandıran) bir ibadettir. Tesbihatın yapılmaması günah olarak kabul edilmemekte; ancak yapıldığında sevap kazanıldığına inanılmaktadır​. Tesbih sallamanın veya çekmenin günah olup olmadığı konusunda, bu ibadetin sevap kazandırdığı ve dolayısıyla tercih edilen bir uygulama olduğu bilgisi dışında, İslami kaynaklarda net bir hüküm bulunmamaktadır. Bu nedenle tesbih sallamanın günah olarak nitelendirilmesi doğru değildir.

33’lük bir tesbihin çekilme yöntemi, genellikle her farz namazın ardından uygulanan bir zikir ritüelini takip eder. Bu zikir sırasında, 33 defa “Subhanallah”, 33 defa “Elhamdülillah”, ve 33 defa “Allahu Ekber” zikirleri çekilir. Bu tesbihatın ardından, genellikle “La ilahe illallah” ifadesiyle zikir 100’e tamamlanır. Bu uygulama, Hz. Muhammed’in (s.a.v) öğrettikleri doğrultusunda gerçekleştirilir ve günlük beş vakit farz namazların her birinin ardından tekrarlanır​​.

Tesbih çekme pratiğinin bir ibadet olarak değerlendirildiği ve müstehap (yapılması dinen önerilen fakat farz olmayan) olduğu belirtilmiştir. Bu nedenle tesbih çekmek, İslam’ın önerdiği zikir pratiklerinden biridir ve 33’lük tesbih kullanarak yapılabilir​​. Tesbih çekmenin tam olarak nasıl yapılacağına dair birçok kaynak bulunmakta olup, genel anlamda yukarıda açıklanan sıralama ve sayılar takip edilir.

Türkiye’de nesli tükenmiş canlı türleri arasında Asya fili (Elephas maximus), Kafkas bizonu (Bison bonasus caucasicus), Asya aslanı (Panthera leo persica), Asya çitası (Acinonyx jubatus), Hazar kaplanı (Panthera tigris virgata), Hubara (Chlamydotis undutula) ve Orman horozu (Tetrao tetrix) bulunmaktadır. Bunlara ek olarak, nesli tükendiği kesinleşmeyen türler arasında Anadolu leoparı (Panthera pardus tulliana), Eski Dünya kunduzu (Castor fiber) ve Yılanboyun (Anhinga melanogaster) sayılabilir​​. Bu bilgiler, Türkiye’deki nesli tükenmiş canlı türlerine dair genel bir bakış sağlar; ancak tam ve güncel bir liste için resmi doğa koruma kuruluşlarının yayınladığı veritabanlarına başvurmak daha doğru olacaktır.

Nesli tükenmekte olan canlı, sayıları hızla azalan ve yakın gelecekte nesli tükenme riskiyle karşı karşıya olan bir türü ifade eder. Bu durum, genellikle insan etkinlikleri sonucu yaşam alanlarının kaybı, avlanma, kirlilik, hastalık ve iklim değişikliği gibi çeşitli faktörlerden kaynaklanır. Nesli tükenmekte olan türler, genellikle uluslararası ve ulusal koruma listelerinde “tehlike altında” veya “kritik tehlike altında” gibi kategoriler altında sınıflandırılır. Bu sınıflandırmalar, türlerin korunması için gerekli olan çabaların yoğunluğunu belirlemeye yardımcı olur ve koruma stratejilerinin geliştirilmesine zemin hazırlar.

Nesli tükenmekte olan hayvanlar arasında;

• Sumatra Orangutanı
• Çita
• Cava Gergedanı
• Siyah Ayaklı Dağ Gelinciği
• Cross River Gorili
• Sumatra Kaplanı
• Javan Gergedanı
• Altın Başlı Langur
• Vaquita (Meksika Yunusu)
• Deniz İguanası
• Macellan Pengueni
• Dağ Gorili
• Komodo Ejderi
• Çizgili Sırtlan
• Caretta Caretta (Deniz Kaplumbağası)
• Bozkır Tuygunu
• Pigme Borneo Fili
• Dev Mekong Yayın Balığı
• Büyük Pandalar
• Kutup Ayıları
• Deri Sırtlı Deniz Kaplumbağası
• Kara Akbaba
• Leopar
• Vaşak

gibi birçok tür bulunmaktadır. Bu türlerin her biri çeşitli tehditler altında ve koruma altına alınmaları gereken öncelikli türler arasındadır​​. Bu hayvanlar, yaşam alanlarının yok olması, avlanma, kirlilik ve iklim değişikliği gibi nedenlerle sayıları hızla azalmaktadır ve eğer gerekli koruma önlemleri alınmazsa yakın gelecekte nesilleri tükenme riski altındadır.

“Kurum” kelimesi, genellikle bir organizasyon, şirket, kuruluş veya bir topluluğun resmi yapısını ifade etmek için kullanılır. Eğer bir form veya belge dolduruyorsanız ve “Kurum” kısmına ne yazmanız gerektiğini soruyorsanız, bu kısma bağlı olduğunuz veya ilgili olduğunuz kuruluşun adını yazmanız gerekmektedir. Örneğin, eğer bir okul öğrencisiyseniz kurum kısmına okulunuzun adını, bir şirket çalışanıysanız çalıştığınız şirketin adını yazabilirsiniz.

“Kurum yazıları” ifadesi, genellikle resmi veya yarı resmi organizasyonlar ve kurumlar tarafından oluşturulan, gönderilen veya saklanan yazılı belgeleri ifade eder. Bu terim, şu tür belgeleri kapsayabilir:

1. Resmi Yazışmalar: Kurum içi veya kurumlar arası mektuplar, notlar ve e-postalar.
2. Raporlar: Araştırmalar, analizler veya istatistikler içeren resmi belgeler.
3. Tutanaklar: Toplantılar ve görüşmelerin resmi kayıtları.
4. Yönetmelikler ve Talimatlar: Kurumun işleyişine yönelik kurallar ve prosedürler.
5. Formlar ve Başvurular: Çeşitli işlemler için doldurulan resmi belgeler.

Kurum yazıları genellikle belirli bir format ve dil kullanımına sahip olup, kurumun resmiyetini ve profesyonelliğini yansıtır. Bu yazılar, kurumun iletişim, arşivleme ve iş süreçlerinin önemli bir parçasını oluşturur.

Kamu kurum ve kuruluşlarında çeşitli resmi yazılı iletişim türleri kullanılır. Bunların başlıcaları şunlardır:

1. Yazışmalar: Resmi mektuplar, notlar, genelgeler ve tebliğler.
2. Raporlar: Faaliyet raporları, araştırma raporları ve yıllık raporlar.
3. Tutanaklar: Toplantı tutanakları ve karar defterleri.
4. Yönetmelikler ve Talimatlar: İç düzenlemeler, yönetmelikler, prosedürler ve talimatlar.
5. Tebligatlar: Resmi bildirimler ve duyurular.
6. Formlar: Başvuru, kayıt ve talep formaları.
7. Genelgeler: Üst yönetim tarafından alt birimlere iletilen yazılı direktifler.
8. Kararlar: Yönetim kurulu kararları, komisyon kararları gibi resmi karar metinleri.
9. Sözleşmeler ve Anlaşmalar: Kamu kurumları arasında veya özel sektörle yapılan resmi sözleşmeler ve anlaşmalar.
10. Dilekçeler ve Başvurular: Vatandaşların veya kurumların taleplerini içeren resmi belgeler.

Bu belgeler, kurumlar arası iletişimde standartları ve resmiyeti sağlamak için genellikle belirli formatlara ve dillere göre hazırlanır. Ayrıca, bu yazışmaların büyük bir kısmı yasal süreçlerde ve idari işlemlerde kanıt olarak kullanılabilir, bu yüzden saklanması ve arşivlenmesi önemlidir.

Lösev, tam adıyla Lösemili Çocuklar Sağlık ve Eğitim Vakfı, lösemili ve kanser hastası çocuklar ile yetişkinlere yardım sağlamak üzere 1998 yılında Ankara’da Dr. Üstün Ezer tarafından kurulmuş bir vakıftır​​. LÖSEV’in açılımı, kurumun temel odak noktasını ve amacını yansıtır: Lösemili çocuklara sağlık ve eğitim alanlarında destek olmak​. Vakfın temel görevleri arasında lösemi çocuklara maddi destek sağlamak, ileri düzeyde tedavi imkanları sunmak ve hastalık hakkında geniş kapsamlı araştırmalar yapmak bulunmaktadır. Bu amaçlar doğrultusunda, LÖSEV birçok hizmeti yerine getiriyor​.

LÖSEV’e bağış yapmanın birkaç yolu bulunuyor:

1. İnternet Bankacılığı: Akbank, QNB Finansbank, Garanti Bankası, Halkbank, İNG Bank, İş Bankası, Şekerbank, TEB Bank, ICBC Turkey Bank A.Ş., Yapı Kredi Bankası, Ziraat Bankası, DenizBank internet şubelerinde “bağışlar” menüsünden LÖSEV’i seçerek bağış yapabilirsiniz​¹​.
2. EFT ile Bağış: Ziraat Bankası Ankara G.O.P Şube Kodu: 2211 olan LÖSEV hesabına EFT yapabilirsiniz. IBAN: TR79 0001 0022 1103 4585 1850 47​¹​.
3. Bankadan Bağış: Türkiye’deki birçok bankanın şubelerinde veya kurumsal bağış ekranlarından LÖSEV’e bağış yapabilirsiniz, banka sizden herhangi bir masraf almaz​¹​.
4. SMS ile Bağış: Turkcell, Türk Telekom veya Vodafone faturalı hatlarınızdan “3406”ya SMS göndererek 100 TL karşılığında bağışta bulunabilirsiniz. Vodafone için “BAĞIŞ” yazıp göndermeniz gerekmektedir​²​.
5. Telefon, Faks, Elden Bağış: LÖSEV’in iletişim bilgilerine ulaşarak, telefon, faks veya doğrudan ofislerine giderek bağış yapabilirsiniz​³​.
6. PTT ile Bağış: Türkiye’nin her yerindeki PTT şubeleri aracılığıyla posta çeki hesabına gerek kalmadan bağış yapabilirsiniz​⁴​.

LÖSEV’in resmi web sitesi üzerinden daha fazla bilgi edinebilir ve bağış yapmak istediğiniz yöntemi seçebilirsiniz.

LÖSEV’e yapılabilecek minimum bağış miktarına dair kesin bir bilgiye ulaşamadım. Ancak, LÖSEV özel gün bağışı yapmak isteyenler için minimum toplam bağış miktarının 135 TL olarak belirlendiğini gördüm, bu da farklı bağış türlerinde de benzer bir alt limit olabileceğine işaret ediyor​​. En doğru ve güncel bilgi için LÖSEV’in resmi web sitesini ziyaret etmenizi veya doğrudan LÖSEV ile iletişime geçmenizi öneririm.

Thales, Antik Yunan filozoflarından biri olarak, doğanın temel unsuru olarak suyu savunmuştur. Ona göre, su, her şeyin ana maddesi ve her şeyin oluştuğu ilk neden olarak kabul edilir. Suyun, değişmeyen ancak diğer tüm var olanların kendisinden doğup yine kendisine döndüğü ana madde olduğunu iddia etmiştir​.

Thales, yaklaşık M.Ö. 624 ile M.Ö. 546 yılları arasında yaşamış bir Antik Yunan düşünürüdür. Milet’te doğmuş ve Eski Yunan’ın “Yedi Bilgesi”nden biri olarak kabul edilir. Felsefe ve bilimin öncüsü olarak adlandırılan Thales, yazılı hiçbir metin bırakmamış olmasına rağmen, Heredot ve Diogenes Laertios gibi antik yazarlar tarafından aktarılan bilgilerle tanınır. Mitolojik açıklamalarla yetinmeyip, doğa olaylarını akılcı bir şekilde açıklamaya çalışmış ve bu yönüyle bilimsel düşüncenin temellerini atmıştır. Astronomiyle de ilgilenen Thales, güneş tutulmasını önceden hesaplamış ve Nil Nehri’nin yükselmesini rüzgara bağlamıştır​.

Thales, M.Ö. 624 ile M.Ö. 546 yılları arasında yaşamış Anadolu kökenli bir filozoftur. Felsefe ve bilimin öncüsü olarak kabul edilen Thales, mitolojik açıklamalar yerine doğa olaylarını akılcı bir şekilde açıklama çabasında bulunmuştur. Eski Yunan’ın “Yedi Bilgesi”nden biri olan Thales, suyu her şeyin ana maddesi olarak görmüş ve doğayı anlamaya çalışırken mitolojik açıklamalar ile akılcı açıklamalar arasında köprü kurmuştur. Astronomi ile de ilgilenen Thales, güneş tutulmasını önceden hesaplamış ve bir yılı 365 güne bölmüştür​.

“Halay” hem Türk hem de Kürt kültürlerinde yaygın bir dans türüdür. Kökeni eski zamanlara dayanır ve her iki kültürde de farklı stilleri ve müzikleri ile kutlamaların ve toplumsal etkinliklerin ayrılmaz bir parçası olmuştur. Her iki halkın müziğinde ve danslarında önemli yer tutar ve her iki topluluk tarafından sahiplenilen bir gelenektir. Bu nedenle, halayın sadece Türk veya sadece Kürt olduğunu söylemek yerine, her iki kültürün de ortak mirası olarak kabul etmek daha doğru olacaktır. Her kültür, halaya kendi özgün yorumlarını ve varyasyonlarını katmıştır.

Halay, Anadolu ve Mezopotamya coğrafyasında yaygın olan ve birçok farklı isim ve çeşitle ifade edilen bir halk dansıdır. İşte farklı bölgelerde rastlanan bazı halay çeşitlerinin isimleri:

1. Türk Halayları:
   • Bar: Doğu ve Güneydoğu Anadolu’da, özellikle Erzurum, Kars ve Ardahan bölgelerinde yaygındır.
   • Davul Zurna Halayı: Genellikle düğünlerde ve bayramlarda oynanan, hızlı ve coşkulu bir halay türüdür.
   • Çiftetelli: Batı Anadolu’da yaygın olan ve genellikle düğünlerde kadınlar tarafından oynanan bir türdür.
   • Kasap Havası: İstanbul kökenli bir halay türüdür.
2. Kürt Halayları:
   • Dîlan: Ağırlıklı olarak Dersim bölgesinde oynanan bir halay türüdür.
   • Govend veya Dîlok: Kürtler arasında geniş bir coğrafyada oynanan halayın genel adıdır.
   • Şemmame: Güneydoğu Anadolu’da yaygın olan coşkulu bir Kürt dansıdır.
3. Diğer Yöresel Halaylar:
   • Horon: Karadeniz bölgesine özgü, hızlı adımların ve sıçramaların olduğu bir dans türüdür.
   • Zeybek: Ege bölgesine has, daha ağır ve onurlu hareketlerle yapılan bir halk dansıdır.
   • Lezginka: Kafkas kökenli ve Doğu Anadolu’da da oynanan enerjik bir danstır.

Bu isimler, halayın farklı yörelerde nasıl farklı şekillerde ifade edildiğini gösterir ve her biri o bölgenin kültürel zenginliğini ve özgünlüğünü temsil eder. Her türün kendine has müziği, ritmi ve oyun şekli vardır.

Halay çeşitleri, Anadolu ve çevresindeki coğrafyalarda yaygın olan halk danslarından biridir ve birçok farklı yöreye özgü çeşitlilik gösterir. İşte bazı yaygın halay çeşitleri:

1. Türkiye’de Halay Çeşitleri:
   • Davul-Zurna Halayı: Genellikle Doğu ve Güneydoğu Anadolu’da davul ve zurna eşliğinde oynanır.
   • Bar: Erzurum, Kars ve Ardahan gibi Doğu Anadolu bölgelerinde yaygındır.
   • Çiftetelli: Batı Anadolu’da, özellikle düğünlerde kadınlar tarafından oynanan ritmik bir halay türüdür.
   • Halay: Orta ve Doğu Anadolu’da, genellikle hızlı ve tempolu bir şekilde oynanan genel bir halay türüdür.
2. Kürt Halayları (Govend):
   • Dîlan: Dersim bölgesine özgü melodik bir halay türüdür.
   • Şemmame: Güneydoğu Anadolu’da özellikle Diyarbakır yöresinde popülerdir.
   • Bijî veya Dîlok: Daha çok Hakkari ve çevresinde oynanan bir çeşittir.
3. Diğer Yöresel Halaylar:
   • Horon: Karadeniz bölgesine özgü, sert ve hızlı adımların karakteristik olduğu bir türdür.
   • Zeybek: Ege bölgesine has, daha yavaş ve ağır hareketlerle yapılan bir halk dansıdır.
   • Lezginka: Kafkas kökenli, enerjik ve hızlı adımları ile bilinen bir danstır.

Halayın bu çeşitleri, müzik aletleri, adım atış hızları, oyun düzenleri gibi özelliklerle birbirinden ayrılır ve her biri kendi bölgesinin kültürel mirasını yansıtır.