Kelime Kökeni: aftab-Farsça, -î Arapça 

– Güneş yüzlü

– Şemsiye

– Güneşe ilişkin

Cümle içinde kullanımı: “Ela gözleri, altın kumralı afitabı yüzüyle kasabanın tüm delikanlılarını kendine aşık ederdi.”