Kelime Kökeni: Arapça-lûkme+Farsça-şümâr
– Herkesin lokmasını sayan, yenen lokmaları sayan kimse
– Cimri, pinti, hasis, varyemez, eli sıkı
Cümle içinde kullanımı: “Rahmetli lûkme-şümâr, zengin ancak yedirtmeyen biri olarak göçüp gitti bu dünyadan.”
Kelime Kökeni: Arapça-lûkme+Farsça-şümâr
– Herkesin lokmasını sayan, yenen lokmaları sayan kimse
– Cimri, pinti, hasis, varyemez, eli sıkı
Cümle içinde kullanımı: “Rahmetli lûkme-şümâr, zengin ancak yedirtmeyen biri olarak göçüp gitti bu dünyadan.”