Kategori arşivi: Osmanlıca Türkçe Sözlük

Lebik Nedir?

Kelime Kökeni: Arapça-sıfat

– Akıllı, zeki, akil, anlayışlı

– Güzel sözlü, yumuşak konuşan, tatlı dilli, tatlı sözlü, gönül alıcı konuşan

Cümle içinde kullanımı: “İhsan efendi de beni en çok hoşnut bırakan şey lebîk konuşmaları ve ses tonu olmuştur. “

Lebib Nedir?

Kelime Kökeni: Arapça

– Akıllı, zeki, kavrayışlı, fatin, akil

Cümle içinde kullanımı: ” Babam sağduyulu lebîb adamdır ne yaptığını gayet iyi bilir. “

Lebgüşa Nedir?

Kelime Kökeni: Farsça-sıfat

– Dudağı açık

– Konuşan, söyleyen, konuşmacı, mütekellim

Cümle içinde kullanımı: “Ağzı olan herkes leb-güşâ eyler ancak sadece adam olanın lafı dinlenir. “

Lebeniyyat Nedir?

Kelime Kökeni: Arapça-lebeniyye

– Süt ürünleri, sütlü nesneler

Cümle içinde kullanımı: “Tatlı olarak en çok lebeniyyât satılıyor, çocuklar sütlü tatlı sever. “

Lebenî Nedir?

Kelime Kökeni: Arapça

– Süte özgü, sütlü, sütle alakalı, sütle ilgili

Cümle içinde kullanımı: “İncirin hamından çıkan lebenî hem acıdır hemde adamı kaşındırır. “

Leben-i Nebatî Nedir?

Kelime Kökeni: Arapça-tamlama

– Bitkisel süt, vegan süt

Cümle içinde kullanımı: “Leben-i nebâtî içerisinde en çok tüketilen badem sütü olmuştur faydaları saymakla bitmez. “

Leben Nedir?

Kelime Kökeni: Arapça

– Memeli hayvanların yavrularını beslemek için memelerinden gelen sıvı, beyaz renkte besin değeri yüksek sıvı

– Süt

Cümle içinde kullanımı: “Köpeğimiz yavruladıktan sonra gelen ilk lebenle yedi yavruyu doyurmaya başladı. “

Lebed Nedir?

Kelime Kökeni: Arapça

– Yün, yapağı, yapak

– İlkbaharda koyundan kırkılan tüy

– Yünden yapılmış keçe

Cümle içinde kullanımı: “Çobanların üzerine giydikleri lebed giysiler kışın soğuğunu geçirmez. “

Lebeb Nedir?

Kelime Kökeni: Farsça

– Deriden at başlığı

– Göğüste gerdanlık takılan bölge

– Atın göğüs kısmına yapılan sinebend

– Sair hayvanların ve devenin göğsüne bağlanan nesne

Cümle içinde kullanımı: ” Çölde sırasıyla yürüyen deve kervanını ancak lebeb sayesinde kime ait olduklarını anlayabilirsin.”

Leb Değmez Nedir?

Kelime Kökeni: Farsça

– Edebiyatta genellikle halk şairlerinin uyguladığı ve dudak harfleri olan b,p,m,v kullanmadan söylenen şiir

– Dudak değmez

– Saz şairlerinin aşık atışmalarında ve taşlamalarda dudak harfleri b,p,f,m,v kullanmadan söyledikleri dörtlüklere verilen isim

Cümle içinde kullanımı: “Sazının teline dokundukça leb değmez dörtlükleri ile aşıklık hünerlerini bizle sundu. “