Kategori arşivi: Osmanlıca Türkçe Sözlük

Bâd-ı Sabâ Nedir?

Kelime Kökeni: Farsça

– Sabah rüzgarı

– Bahar mevsiminde esen hafif yel

– Doğu yönünden esen yumuşak rüzgar

– Seher vakti esen rüzgar, seher yeli

Cümle içinde kullanımı:” Bâd-ı sabâ ile gelen rayiha senli zamanların şahidi olmaz mı sanırsın?”

Bâd-ı Hevâ Nedir?

Kelime Kökeni: Farsça

– Parasız

– Bedava

– Meccanen

– Karşılıksız

– Heves

Cümle içinde kullanımı:” Bâd-ı hevâ olan her şey kapış kapış giderken yüreğe ağır gelen sevdalar ancak rafta kalır.”

Bâd-ı Hazân Nedir?

Kelime Kökeni: Ad

– Sonbahar rüzgarı

– Kötü talih

– Kader, mukadderat

– Şans, takdir-i ilahi

Cümle içinde kullanımı:” Bâd-ı hazân gördü gönlüm, dilim lâl olurken pare pare yandı çiğerim.”

Bâd Nedir?

Kelime Kökeni: Farsça

– Nefes, soluk

– Bade, şarap, içki

– Rüzgar, esinti, meltem, yel

– Hava

– Olsun anlamında kullanılan söz

Cümle içinde kullanımı:“İçimi yalayıp geçen bâd şahidim olsun bu can ben de durdukça hükmünü yadırgamayacağım.”

Bâc-bân Nedir?

Kelime Kökeni: Farsça

– Vergi toplayan görevli

– Vergi memuru

– Vergi tahsildarı

– Yol güvenliğinden sorumlu memur

Cümle içinde kullanımı:” Bâc-bân olarak görevini yerine getiren şahsın şahsına para geçirdiği ispatlanmış olup, devlete ihanetle suçlanmaktadır.”