Kategori arşivi: Osmanlıca Türkçe Sözlük

Bâdiye Nedir?

Kelime Kökeni: Farsça

– Ağaçtan, meşinden veya topraktan yapılma su kabı

– Sahra, beyâban

– Çöl

– Vaha

– Kır, ova

– Çorak bölge

– Kumluk, susuz arazi

Cümle içinde kullanımı:“Bâdiye-peymâ bir seyyah bilinirdi iki lokması varsa muhakkak paylaşırdı.”

Bâdî Nedir?

Kelime Kökeni: Arapça

– Başlangıç, mukaddime

– İlk, birinci olarak

– Neden, sebep

– Hakk’ın tecellisi

Kelime Kökeni: Farsça

– Geçici, bir süre için olan

Cümle içinde kullanımı:“Dilimin yangını acıdan değildi bâdî kalp kırıklarının vermiş olduğu muhteviyattandı.”

 

Bâd-herze Nedir?

Kelime Kökeni: Farsça

– Çekicilik

– Alımlılık

– Güzellik

– Büyücülük

– Sihirbazlık

Cümle içinde kullanımı:” Aman oğlum eş seçerken bâd-herzeye kanma ruhu güzel olmayanın yüzü beş para etmez.”

Bâd-gîr Nedir?

Kelime Kökeni: Farsça

– Rüzgarlık, vantilatör, üfleç

– Baca

– Nargile başlığı

– Baca, hava deliği

Cümle içinde kullanımı:” Bu yapılarda eskiden bâd-gîr olarak kullanılan üfleçler tavana asılarak serinlenirdi.” BÂD-GÎR