Kategori arşivi: Osmanlıca Türkçe Sözlük

Bed-du’â Nedir?

Kelime Kökeni: Farsça-bed+Arapça-du’â

– Birisi için kötü dileklerde bulunmak

– Beddua

– İlenme, ilenç

– Kargış, kargıma

– Telin

– Alkış karşıtı

Cümle içinde kullanımı: “Bed-du’â eden dilden hayır bekleme, kelamı kötü olanın içi bataklık doludur.”

Bedâyi-perver Nedir?

Kelime Kökeni: Arapça-bedâyi+Farsça-perver

– Güze sanatlarla uğraşan kimse

– Sanatkar

– Sanatçı

– Sanat eri

– Eser veren kimse

Cümle içinde kullanımı: “Ülkemizin Bedâyi-perver aydınlara ihtiyaç duyduğu aşikardır.”

Bedâyi-perestâne Nedir?

Kelime Kökeni: Arapça-bedâyi’+Farsça-perest

– Sanatçı olarak

– Eser veren kişi tarafından

– Sanatkar olarak

Cümle içinde kullanımı: “Bizler ki gözü edebi güzelliklere aşina olmayanlar Bedâyi-perestâne size danışmak lüzumunu gördük.”