Kategori arşivi: Osmanlıca Türkçe Sözlük

Celîlü’ş-şân Nedir?

Kelime Kökeni: Arapça-tamlama

– Şerefi büyük

– Allah’ın sıfatlarından biri

– Şerefi büyük

– Varlığı yüce

Cümle içinde kullanımı: “Celîlü’ş-şân kitabımızda kul hakkından sakınmak yer alır, kul hakkıyla ahirete gitmeyin.”

Celîl Nedir?

Kelime Kökeni: Arapça-çoğul biçimi ecille

– Ulu

– Yüce

– Büyük

– Süslü bir yazı stili

– Erkek adı

– Celadet sahibi

– Kuvvet sahibi

Cümle içinde kullanımı: “Eskiden onu gören herkes celîl makamına saygı duyar önünü iliklerdi.”

Celî Divânî Nedir?

Kelime Kökeni: Ad

– Hat sanatında divani yazının harekeli ve süslü biçimi

– Osmanlı devletinin üst düzey yazışmalarında kullanılan el yazı biçimi

Cümle içinde kullanımı: “Celî Divânî taklit edilmesi neredeyse imkansız tek parça görünen karışık yapıdaki bir el yazısıdır.”

Celîbe Nedir?

Kelime Kökeni: Arapça-ad

– Halayık

– Cariye

– Sürekli el değiştiren kadın köle

– Karavaş

Cümle içinde kullanımı: “Bu evin hanımını görüyorsunuz değil mi eskiden Celîbe olarak girmişti bu eve ancak güzelliği ve zekasıyla bir hanımefendiye dönüştü…”

Celî Nedir?

Kelime Kökeni: Arapça-cilâ

– Ortada

– Aşikar

– Besbelli

– Kalın ve okunaklı bir tür yazı stili

– Hatt-ı celî

– Cilalı

– Parlak

– Meydanda olan

Cümle içinde kullanımı: “Gözlerin perdesi kalktığında illa ki celî olanı görecek ve anlayacaklardır.”