Kelime Kökeni: Arapça-sıfat
– Kekeme
– Güçlükle konuşan
– Peltek
– Kekeç
– Keke
Cümle içinde kullanımı: “Konuşamayan elken birini getirmişsin tabi ki zorlanacak.”
Kategori arşivi: E ile başlayan kelimeler
Elkâb Nedir?
Kelime Kökeni: Arapça-çoğul ad
– Lakaplar
– Ferman metinlerinde fermanın muhatabı olan şahsın kimliğini ve niteliğini içeren kalıplaşmış söz
– Namlar
– Takma adlar
– Şanlar
– Ünler
Cümle içinde kullanımı: “Yeri göğü inleten elkâbu duyanlar yerlerinde titremeye başlıyorlar.”
Eliyye Nedir?
Kelime Kökeni: Arapça-sıfat
– Kötü söz
– Küfür
– Sövgü
– Sövme
– Küfretme
Cümle içinde kullanımı: “İnsan olana sürekli eliyye söylenirse değerini kaybeder.”
Elîm Nedir?
Kelime Kökeni: Arapça-sıfat
– Çok acılı
– Şiddetli
– Ağrıtan
– Acı veren
– Acınacak
– Acıklı
Cümle içinde kullanımı: “Elîm bir kaza sonrası hafızasını yitirdiğinden şu an ailesine ulaşamıyorum.”
Elikmek Nedir?
– Utanmak
– Hakaret hissetmek
– Aciz olmak
– Küçük duruma düşmek
– Mahcup olmak
Cümle içinde kullanımı: “Hırsızlığa karşı elikmek gerek ama sen nerden bileceksin.”
Elifbe Nedir?
Kelime Kökeni: Arapça-ad
– Alfabe
– Alfabe kitabı
– Abece
– Bir dilin harflerini bulunduran kitap
Cümle içinde kullanımı: “Komşu çocuklarıyla Elifbe öğrenmek için sabahları camiye giderdik.”
Elif Nedir?
Kelime Kökeni: Arapça-ad
– Osmanlı Türkçesi alfabesinin ilk harfi
– Doğru ve düzgün boy
– İnce uzun boylu kız
– Alışkın
– Alışmış
– Tanıdık
– Ülfet eden
– Alışkanlık
Cümle içinde kullanımı: “Hayatta Elif gibi dimdik durmalı günaha boyun eğmemelisiniz.”
Eli Boş Nedir?
Kelime Kökeni: Sıfat
– Zavallı
– İşsiz
– Avare
– Bir şeye malik olamayan
– Boş gezen
– İşi olmayan
– Aylak
Cümle içinde kullanımı: “Mektebi bitirdikten sonra yıl boyunca eli boş gezdi durdu.”
Eli Belde Nedir?
Kelime Kökeni: Sıfat
– Hizmete hazır
– Emre amade
– Emre hazır
Cümle içinde kullanımı: “Tüm sözlerinizi eli belde dinliyor vereceğiniz direktifleri aynen uyguluyor.”
Elibbâ Nedir?
Kelime Kökeni: Arapça-çoğul ad
– Olgun kimseler
– Akıllı
– Kamiller
– Kemalat sahipleri
– Yetkin kimseler
– Ağırbaşlı kimseler
Cümle içinde kullanımı: “Kendini bilen elibbâ kimseler yoklukta da varlıkta da değişmezler.”