Kelime Kökeni: Arapça-asamm

– Kulağı işitmez, sağır, işitmeyen

– Sessiz sedasız, kendi halinde

– Söz dinlemez, yaramaz, haşarı

Cümle içinde kullanımı: ” Gözü görmez asam bi’çare bir adamdan bahsediyorsunuz, biraz daha sabırlı olamaz mısınız?”