Kelime Kökeni: Farsça-çerb+Arapça-î

– Bakımlı olma

– Tatlı dillilik

– Semizlik

– Ilımlı olma

– Tatlılık

– Şirinlik

– Hoşluk

Cümle içinde kullanımı: “Güzellikle birlikte çerbî dilde önemlidir, insan üç günlük ömründe can şenliği arıyor.”