Kelime Kökeni: Farsça- ad

– Can cana katan

– Sevgili

– Tanrı

– Allah

– Hayat bağışlayan

– Can veren sevgili

Cümle içinde kullanımı: “Cân-bahş bir sevgili ise dudaklarımdaki çatlakların tamiri gülümsemesidir. “