Kelime Kökeni: Zamir-ad

– Çokluk birinci kişi zamiri

– Kumaş

– Bec

-Kunduracıların iğneyi geçirecekleri yeri delmeye yarayan alet

Cümle içinde kullanımı: “Biz hayatımızın en derin yaşantılarını ve yaralarını gizli tuttuk göstermek ayıbımız olurdu.”