ihya nedir?
Kelime kökeni: Arapça eskimiş ve isimdir.
Yeniden canlandırma, diriltme, şenlendirmek.
Çok iyi duruma getirme, geliştirme, güçlendirme.
Geliştirerek eskiden daya iyi bir hale getirme.
Cümle içinde kullanımı:’İstediği araba alınınca ihya edilmiş oldu.’
İfa nedir?
Kelime kökeni: Arapça eskimiş ve isimdir.
Bir işi yapma, yerine getirme.
Çocuğun büyümesi.
Ödeme, çoğaltmak, kılmak, yapmak.
Söz verdiğini veya vazife bildiğini yerine getirmek.
Cümle içinde kullanımı:Bu yazlığı tam olarak bu araziye ifa edecek.’
Ebleh nedir?
Kelime kökeni: Arapça eskimiş ve sıfattır.
Akılsız, budala, alık, bön, ahmak, aptal.
Cümle içinde kullanımı:’Bir şey anlamadığından etrafına ebleh bakışlar atıyordu.’
Beis nedir?
Kelime kökeni: Arapça eskimiş ve isimdir.
Engel, uymazlık, kötülük, zarar, zahmet, zor, fena, kuvvet ve şiddet.
Cümle içinde kullanımı:’Bu seneki parkurda çok fazla beis var.’
Habis nedir?
Kelime kökeni: Arapça eskimiş ve sıfattır.
Kötü, alçak, soysuz, kötü bir hastalık, uğursuz, un helvası, pis, hilekar, fesat.
Bağışlanan şey, mukabilinde bir ücret istenmeyen şey, parasız olarak verilen nesne.
Cümle içinde kullanımı:’Yaklaşık 3 ay önce o habise yakalandı.’
Ahkam nedir?
Kelime kökeni: Arapça eskimiş ve isimdir.
Hüküm, hüküm vermek, yargı, kanunlar, nizamlar, prensipler.
Cümle içinde kullanımı:’Polis karşımıza geçmiş ahkamlar dan bahsediyordu.’
Tecrit nedir?
Kelime kökeni: Arapça isimdir.
Ayırma, ayrı bir tarafta tutma.
Soyutlama, yalıtım, yalıtılmak, izolasyon.
Mahkumu cezasını tek başına çekmesi için diğer hükümlülerden ayırma.
Cümle içinde kullanımı:’Onu diğer çocuklarından tecrit ederek ayrımcılık yapıyordu.’
Tahakküm nedir?
Kelime kökeni: Arapça isimdir.
Baskı, zorbalık, hükmetme, manevi baskı.
Sürekli buyurmak, hakimlik takınma, tekebbür.
Cümle içinde kullanımı:’Küçücük çocuk kendinden ufakların oyuncaklarını tahakküm ederek ellerinden alıyordu.’
Saik nedir?
Kelime kökeni: Arapça eskimiş ve isimdir.
Sebep, güdü, itki.
sevk eden, götüren. süren sürücü.
Cümle içinde kullanımı:’Burayı kazmak için belli bir saikleri yoktu.’
Nüktedan nedir?
Kelime kökeni: Arapça eskimiş ve sıfattır.
Nükteci, zarif kimse.
İnce, güzel nükteler yapan.
Cümle içinde kullanımı:’Kumaşların kesiliş biçimi nüktedan ve düzdü.’