Kelime Kökeni: Farsça-ârâm+Arapça-î 

– Huzur, rahatlık, dinlenme

– Aramca, Aramice

Cümle içinde kullanımı: ” Ârâmî vaat eden yürekte otağımı kurmaya hazırdım keza hayat ancak böyle bir esenlikle güzelleşebilirdi.”