Kelime Kökeni: Arapça-ad
– Adilik
– Alçaklık
– Kötü mizaç
– Zillet
– Kahpelik
– Aşağılık
Cümle içinde kullanımı: “Her insanın ruhunda denâ’et ve acizlik vardır, bunları örtebilir ama kendinden saklayamaz.”
Kelime Kökeni: Arapça-ad
– Adilik
– Alçaklık
– Kötü mizaç
– Zillet
– Kahpelik
– Aşağılık
Cümle içinde kullanımı: “Her insanın ruhunda denâ’et ve acizlik vardır, bunları örtebilir ama kendinden saklayamaz.”
Kelime Kökeni: Ad
– Adi olma, bayağılık, basitlik, seviyesizlik, aşağılık, düşüklük, pespaye olma durumu, kötülük, çirkinlik
Cümle içinde kullanımı: ” Sen bu zamana kadar görüp görebileceğim en kötü, adiliği meslek edinmiş adamsın!”