Kelime Kökeni: Farsça
– Saçı ve sakalına kır düşmüş kişi
– Yaşlanmış kimse
– Sakalları beyazlamış kimse
Cümle içinde kullanımı: “Yıllar ne çabuk geçti daha dün okula giderken şimdilerde âmîze-mû bir adamım.”
Âmîze Nedir?
Kelime Kökeni: Farsça
– Karışmış, karışık, intizamsız, dağınık
Cümle içinde kullanımı: “Âmîze olmuş yün iplikleri kim rengine göre ayırıp dolayacak?”
Âmîz Nedir?
Kelime Kökeni: Farsça
– Eklendiği söze veren, karıştıran, yücelten anlamları katarak birleşik siz varlıkları oluşturan ek.
– dil-âmîz; gönlü karıştıran
– ibret-âmîz; ibret verici
Cümle içinde kullanımı: “Farsça bir mastar olan âmîz, nükte-âmîz kelimesinde nükteli anlamına gelir. ”
Âmiren Nedir?
Kelime Kökeni: Arapça
Sorumlu olarak, amir olarak
Cümle içinde kullanımı: “Âmiren tüm sorumluluk sana aitti ama sen karışıklığı düzeltemediğin gibi infial yarattın.”
Âmire Nedir?
Kelime Kökeni: Arapça
– Tanzimat sonrasında bazı kurumların devlete ait olduğunu ifade eden söz
Cümle içinde kullanımı: “Matba’a-i âmire günümüzde devlet matbaası olarak geçer.”
Âmirâne Nedir?
Kelime Kökeni: Arapça-âmir+Farsça-âne
– Buyurarak, emrederek, amircesine
Cümle içine kullanımı: ” Çocuğunu karşına alıp âmirâne bir ses tonuyla azarlamaya başladı.”
Âmir Nedir?
Kelime Kökeni: Arapça-emr
– Buyuran, emreden
– Hükmeden, hükümdar
– Şenlendiren, imar eden
– İmar olunmuş yer
Cümle içinde kullanımı: “İş yerinde astlar amirlerinin verdiği görevleri yerine getirmekle mükelleftir. “
Âmîn-hân Nedir?
Kelime Kökeni: Arapça-âmîn+Farsça-hân
– Dua okuyucu
– Amin diyen kimse
Cümle içinde kullanımı: ” Her cenaze de mutlaka Âmîn-hân bulunmalı, her dua vefat etmiş kimsenin ruhuna hediye edilmelidir. “
Âminen Nedir?
Kelime Kökeni: Arapça
– Korkusuzca, emniyetle, emin olarak
– Selametle, huzurla
– Gözü pek şekilde
Cümle içinde kullanımı: ” Kavgaya doğru öyle bir âminen yürüyüşü var ki sanırsın ne yumruk ne tekme işlemeyecek. “
Âmîn Alayı Nedir?
Kelime Kökeni: Ad
– Osmanlı devletinin son dönemlerinde yaygınlaşan ve okula yeni başlayan çocukları teşvik etmek amacıyla düzenlenen dini tören.
Cümle içinde kullanımı: ” Sanırsın veliaht torunu da okula gönderirken âmîn alayı düzenleyeceğiz birde!”