Kelime Kökeni: Ad
– Birbirine yakın alan ataların hepsi
– Sıradağ, adadizisi, takımada
– Uzunlamasına vadilerin bulunduğu dağlar dizisi
– İki şeyin ortası, arası
Cümle içinde kullanımı: “Aral adını atalarımın uzun bir dönem yaşadığı bölgeden almışım. “
Kelime Kökeni: Arapça-arak+Farsça-rîz
– Ter döken, terden ıslanmış
– Terleyen, çok terlemiş
Cümle içinde kullanımı: ” Fani dünyada arak-rîz olmadan mal mülk sahibi olamazsınız, gökten zembille inmez mal maşat.”
Kelime Kökeni: Arapça-arak+Farsça-nûş
– Rakı içen kimse
Cümle içinde kullanımı: ” Adabıyla içen arak-nûştan zeval gelmez yiğidim, delikanlı adam dediğin oturmasını da içmesini de bilecek.”
Kelime Kökeni: Arapça-arak+Farsça-nâk
– Terlemiş, terlemiş olan, terli
– Terden ıslanmış, terlemiş vaziyette
Cümle içinde kullanımı: ” Geceyle birlikte çocuğa basan afakan ateşle seyredip arak-nâk içinde bıraktı.”
Kelime Kökeni: Sıfat
– Terli, ıslak, nemli, yaşlı
– İçkili, rakılı, alkollü
Cümle içinde kullanımı: ” Düğünden bir gün önce erkekler arasında araklı bir eğlence düzenlemez miyiz kayınço?”
– Gizlice almak
– Yürütmek, çalmak, aşırmak, çalıp götürmek
Cümle içinde kullanımı: ” Sigaranın ucunu biraz önce kahvehaneden arakladığı çakmakla yaktı. “
Kelime Kökeni: Arapça-arakî müennes dişil biçimi
– Dervişlerin giydiği tiftikten yapılan ince külah, takke, fötr
– Bir tür uzun hırka
Cümle içinde kullanımı: ” Dervişlerin kullandığı eski arakıyyelerde bu müze de sergilenen eserler arasında yer alıyor.”
Kelime Kökeni: Arapça
– Rakı ile ilgili
– Terli, tere batmış, terle ilgili
Cümle içinde kullanımı:” Meydandan arakî vaziyette koşan at üstündeki sahibini zor taşıyor, her an yıkılaverecek gibi görünüyordu.”
Kelime Kökeni: Arapça-arak+Farsça-dâr
– Terlemiş olan
– Terli
– Terlemiş biçimde
Cümle içinde kullanımı: “Yoldan gelmiş, atın sırtında kim bilir ne kadar arak-dâr bir yolculuk yapmışsındır.”
Kelime Kökeni: Arapça-tamlama
– Kavuk altına giyilen ve teri çeken takke
– Yarım küre şeklinde başa giyilen başlık
Cümle içinde kullanımı: ” O zamanlar kavuklar başı terletmesin diye altına arak-çîn giyilirdi, keza bazı özel günlerde takılan kavuklar o kadar haşmetli ve ağırdı ki!”
