Kelime Kökeni: Arapça
– Bir efsaneyi anlatan kimse
– Zor, güç, müşkül, sıkıntı
Cümle içinde kullanımı: ” Şayet buralarda âsir bir duruma düşecek olursan kapısını çalacağın ilk kişi benim.”
Âsim Nedir?
Kelime Kökeni: Arapça
– Kabahatli, suçlu, mücrim
– Mani, engel, müşkül
Cümle içinde kullanımı: ” Bizzat bahsi geçen kişinin âsim olduğunu teyit edebilir yeminli ifade de bulunabilirim.”
Asîl-zâde Nedir?
Kelime Kökeni: Arapça-asîl+Farsça-zâde
– Soylu ve görgülü bir aileye mensup olan kimse
– Köklü bir aileden gelen kimse
Cümle içinde kullanımı: “Asîl-zâde bir beyefendiye benziyordu nereden bilebilirdim elinin uzun olduğunu.”
Âsîlik Nedir?
Kelime Kökeni: Ad
– İtaatsizlik
– Günahkarlık
– Haydutluk
– isyankarlık
Cümle içinde kullanımı: ” Bunca verilen eğitim ve terbiyeye istinaden hala bir parça içinde âsîlik barındırıyor.
Asîlâne Nedir?
Kelime Kökeni: Arapça-zarf
– Soylulara yaraşır biçimde
– Asillere yakışır tarzda
Cümle içinde kullanımı: ” Asîlâne tavırlarıyla bütün salonun ilgisini üstüne topladığının farkındaydı.”
Asîl Nedir?
Kelime Köken: Arapça
– İkindi ile akşam arası
– Soylu, erdemli, necip, asaletli, kişizade,
– Saygı uyandıran, takdir toplayan
– Sağlam, dayanıklı
– Has
– Terbiyeli, edep sahibi
Cümle içinde kullanımı: ” Biraz sonra sizinle tanıştıracağım kadın aslen asîl bir aileye mensup Avrupai bir kadındır.”
Asîf Nedir?
Kelime Kökeni: Arapça
– Gündelikçi işçi
– Yevmiyeci
– Irgat
Cümle içinde kullanımı: “Tütün yapraklarını toplatmak için on asîf kadın gelecekti civar köyden, gelmediler mi hala?”
Asid Nedir?
Kelime Kökeni: Fransızca- acide
– Ekşi
– Limon ve sirke tadında olan
Cümle içinde kullanımı: “ Asid oranı yüksek meyveleri tükettiğimde midemdeki yanma hissi yeniden ortaya çıkıyor.”
Âsîb Nedir?
Kelime Kökeni: Farsça
– Kötülük, bela, felaket, musibet
– Sıkıntı, afet, tasa, kaygı
Cümle içinde kullanımı: ” Bir âsîb yaşamadan mutluluğun, huzurun kıymetini bilmek çok zordur.”
Âsî Nedir?
Kelime Kökeni: Arapça
– Baş kaldıran, itaatsiz, serkeş, bâgî
– Günahkar
– Haydut, şakî, eşkiya,
– Dik başlı, isyan çıkartan
Cümle içinde kullanımı: ” Âsî gönlüme bir söz dinletebilsem seni unutmasını emrederdim.”