Kelime Kökeni: Arapça-sıfat
– Eğilen
– Birine bağlanan, sevgisi olan
– Şefkatli, iyiliksever, müşfik, sevecen
– Müteveccih
– Yüzünü çeviren, meyleden
Cümle içinde kullanımı:” Âtıf birine benziyordu ama sonradan kötü kalpli biri olduğunu gösterdi herkese.”
Kelime Kökeni: Arapça
– Yükleme
– İsnat etme
– Dikkati çekme
– Yöneltme
– İmale
– Gönderme
– Dayandırmak
Cümle içinde kullanımı:” Eserde insanların yüreklerini dinlemedikleri mantıkları üzerine hareket ettiklerine dair atıfta bulunulmuş.”
Kelime Kökeni: Arapça
– Çok temiz
– Saf, halis
– Yeni doğum yapmış kadın
– Aylık kanaması biten kadın
Cümle içinde kullanımı:” Yavrum kadının kızın atharı yüzü pembeleşene kadar utanandır.”
– Bağlamak, yöneltmek
– İlinti kurmak
– İsnat etmek, dayandırmak
– Meyletmek
Cümle içinde kullanımı:” Kardeşim ve bana atf etmek istenen suçlamaları kabul etmemiz mümkün değil!”
Kelime Kökeni: Farsça
– Yakıcı, yakan
– Çakmak
– Yanma işini yapan
– Yakıcı alet
– Âteş-zene
Cümle içinde kullanımı:” Âteş-zen olarak kullanılacak çıra ve benzini şöminenin yanında duruyor.”
Kelime Kökeni: Farsça
– Yakılmış, yakılan, yanmış
– Yakma işi yapılmış
Cümle içinde kullanımı:” Âteş-zede adamın yüreğine soğuk su serpecek kadar onurlu musun?”
Kelime Kökeni: Farsça-sıfat
– Kırıcı konuşan
– Etkileyici konuşan
– Çok dokunaklı konuşan kimse
– Şiir söyleyen
– Ateş gibi dili olan
Cümle içinde kullanımı:” Sazını sözüne bakan âteş-zebân bir dili olduğunu şakkadanak anlar.”
Kelime Kökeni: Farsça
– Ateş veren yer
– Ateşi bol olan yer
Cümle içinde kullanımı:” Ey zalimliği övünülecek bir meziyet sayanlar, merak etmeyiniz cehennem âteş-zârdır.”
Kelime Kökeni: Farsça
– Ateşli, hararetli, canlı, coşkulu
– Ateş yakıcı
– Külhan
Cümle içinde kullanımı:” Âteş-tâb vari yalanlarını kimlere yutturdu bilemem lakin dünyası yalan o çocuğun.”
Kelime Kökeni: Farsça
– Kırıcı, hatır kıracak şekilde konuşan
– Ağır konuşan kimse
Cümle içinde kullanımı:” Âteş-suhan dilleriyle yüreğimi dağladığı yetmezmiş gibi şimdi yüzünü saklıyor benden.”
