Kelime Kökeni: Farsça
– Ateşli, öfkeli, kızgın, hiddetli
Cümle içinde kullanımı:” Âteş-nâk kimselerle konuşurken dikkatli olmak gerekir bir anda patlama noktasına gelebilirler.”
Kategori arşivi: Osmanlıca Türkçe Sözlük
Âteş-kâr Nedir?
Kelime Kökeni: Farsça
– Külhancı, hamam ocağını yakan kimse
– Aceleci,
– Merhametsiz, acımasız kimse
Cümle içinde kullanımı:” Rahmetliyi anarken eskilerden ne kadar âteş-kâr biri olduğu sürekli aklıma gelir.”
Âteşiyân Nedir?
Kelime Kökeni: Farsça
– Cehennem ehli olanlar
– Cehenneme gidecekler
Cümle içinde kullanımı:” İslamda âteşiyân olanlar başka bir insanı öldüren ve hakkını yiyenlerdir.”
Âteşîn-dem Nedir?
Kelime Kökeni: Farsça
– Etkileyici konuşan
– Sesi yanık, dokunaklı kimse
Cümle içinde kullanımı:” Âteşîn-dem narasıyla yüreğimizi yakan bu çocuğa daha ne kadar sessiz kalabileceksiniz?”
Âteşîn Nedir?
Kelime Kökeni: Farsça
– Canlı, ateşli, coşkun, aşırı hareketli
– Ateş gibi yakıcı
– Kıpkırmızı
– Ateş renginde
Cümle içinde kullanımı:” Âteşîn yürüyüşüne bakılırsa bu gün iyi bir şeyler olmuş bu adama.”
Âteşî Nedir?
Kelime Kökeni: Farsça-âteş+Arapça-î, âteşiyân çoğul biçimi
– Ateş renginde
– Ateşli, heyecanlı, müteheyyiç
– Öfkelenen, hiddetlenen,
– Cehennem zebanisi
– Dokunaklı
Cümle içinde kullanımı: ” Âteşî lal gözlerinde korun sıcaklığını, kıvılcımın hararetini ve azmini taşırdı.”
Âteş-hîz Nedir?
Kelime Kökeni: Farsça
– Ateşleyen
– Ateşleyici
– Ateş veren
Cümle içinde kullanımı: ” Yapılan makinenin âteş-hîz parçasını yurt dışında getirteceğiz.”
Âteş-hırâm Nedir?
Kelime Kökeni: Farsça
– Hızlı yürüyen
– Seri yürüyen
Cümle içinde kullanımı:” Âteş-hırâm adımlar atan, seri konuşan insanlardan hep çekinmişimdir.”
Âteş-hâr Nedir?
Kelime Kökeni: Farsça
– Merhametsiz, acımasız, katı yürekli, kalpsiz
– Keklik
Cümle içinde kullanımı:” Yavru âteş-hârın gözlerine baktım öyle korkmuş ve ürkmüş ki kalbi elimde atıyordu.”
Âteş-hâne Nedir?
Kelime Kökeni: Farsça
– Mecûsî mabedi
– Ateşe tapanlarıın ibadet ettiği yer
– Âteş-gâh
– Âteş-gede
– Âteş-geh
Cümle içinde kullanımı: ” Harabeye dönmüş olan Âteş-hâne, eskiden Zerdüstler tarafından kullanılarak içerisinde ateş ayinleri düzenlenirmiş.”