Kelime Kökeni: Arapça-berr sözünün tesniye ikilik biçimi
– İki kara
– Asya ve Avrupa
Cümle içinde kullanımı: “Fatih Sultan Mehmed’e takılan berreyn lakabı her iki kıtanın da sultanı olduğu anlamındadır.”
Kategori arşivi: Osmanlıca Türkçe Sözlük
Berren Nedir?
Kelime Kökeni: Arapça
– Karadan
– Kara yoluyla
– Bahren karşıtı
Cümle içinde kullanımı: “Berren gelen kamyonların arkasında uzun bir kış yetecek kadar tahıl ve baklagil var.”
Berre Nedir?
Kelime Kökeni: Farsça
– Kuzu
– Kuzu burcu
– Doğru sözlü kimse
– Temizleyici
Cümle içinde kullanımı: “Kendi kendini temizlemek mi övünç kaynağıdır yoksa berre olup başka insanları aydınlığa çekmek mi mühimdir.”
Berrâş Nedir?
Kelime Kökeni: Arapça
– Berş adı verilen içkiye düşkün kimse
– Afyon şurubu içen kimse
– Sarhoş edici macuna düşkün çok içen kimse
Cümle içinde kullanımı: “Berrâş içip içip kafayı bulan adam paytak adımlarıyla etrafta dolanıyordu.”
Berrânî Nedir?
Kelime Kökeni: Arapça
– Yabanî
– Sahra veya çöle ait
– Haricî
– Yabancı
– Avrupalı
– Şeriat hükümlerine uymayan
– Zimmî karşıtı
– Dıştan olan
Cümle içinde kullanımı: “Başka şehirlerden gelen berrânî yanında tuttuğu çırağıyla çarşıyı geziyordu.”
Berrân Nedir?
Kelime Kökeni: Farsça
– Kesen
– Kesici
– Keskin
– Kesme işini yapan
Cümle içinde kullanımı: “Berrân eylemiş bakışlarında yaşamla ölüm aynı anda can çekişiyordu.”
Berrâk Nedir?
Kelime Kökeni: Arapça
– Pek parlak
– Aydınlık
– Saf
– Durulmuş
– Bulanık olmayan
– Kulağa gelen hoş ses
– Bulutsuz hava
– Arı
– Münezzeh
Cümle içinde kullanımı: “Berrâk gözlerinden akan gözyaşları sinemde kocaman bir delik açardı söyleyemezdim.”
Ber-pâ Nedir?
Kelime Kökeni: Farsça
– Ayak üzerinde
– Kaim
– Ayakta
– Dik
– Ayağa kalkmış
Cümle içinden kullanımı: “Ber-pâ durumdayken görülen haliyle bir de perişan haline bakmak lazım.”
Ber-nâme Nedir?
Kelime Kökeni: Farsça
– Fihrist
– Zarfa yazılan adres
– Unvan
– Başlık
– Unvan
– Mektup başlığı
Cümle içinde kullanımı: “Ber-nâme yerinde Kocaeli yazıyor sanırsam mektup eski müşterilerden birinden geliyor.”
Bernâ Nedir?
Kelime Kökeni: Farsça
– Taze
– Delikanlı
– Körpe
– Civan
– Yiğit
– Cevan
– Genç
– Dinç
Cümle içinde kullanımı: “Bir başına mağrur bernâ, sanma ki bu dünya seni de kocatmayacak!”