Kategori arşivi: Osmanlıca Türkçe Sözlük

Bez Nedir?

Kelime Kökeni: Arapça

– Pamuk ve keten ipliğinden yapılan dokuma

– Kumaş parçası

– Kumaş türü

– Gudde

– Boyun koltuk altında sonradan oluşan kabarcıklar

– Beze

– Deriyi çizerek kanatma

– Düz dokuma parçası

– Pastırma yapılacak et parçası

Cümle içinde kullanımı: “Camları silmek için iki tane bez istedim sadece çok bir şey değil. “

Bey-zâdelik Nedir?

Kelime Kökeni: Ad

– Asalet

– Soyluluk

– Kişizadelik

– Hoppalık

– Müsriflik

– Har vurup harman savurma

– Düşüncesizce hareket etme

– Aristokratlık

– Asilzadelik

Cümle içinde kullanımı: “Bey-zâdelik kanına işlediğinden mütevellit zora gelemez her sıkıntıda kaçmayı yeğlerdi.”

Bey-zâde Nedir?

Kelime Kökeni: Türkçe-bey+Farça-zâde

– Bey oğlu

– Babası reis veya ağa olan kimse

– Soylu

– Necip

– Asil

– Nazlı büyütülmüş kimse

– Zengin bir kimsenin oğlu

Cümle içinde kullanımı: “Bey-zâdem kahvaltısını yatağında mı alır yoksa kıçını kaldırıp masaya gelirler mi?”

Beyzâ Nedir?

Kelime Kökeni: Arapça-sıfat

– İlk yaratılan insan

– Osmanlı tuğralarında dört kısımdan oluşan aslî unsurun ikincisi olan bin ile han sözlerinin sonunda yer alan ‘n’ kısmına verilen isim

– Gayb karşıtı

Cümle içinde kullanımı: “O ki beyzâ çehresiyle bu dünyadan değilmişçesine vakurla bizleri izliyordu.”

Beyzatü’l-İslâm Nedir?

Kelime Kökeni: Arapça-tamlaması

– Müslümanlar

– İslam ümmeti

– İslam ülkesi

– İslam merkezi

– İslam alemi

– İslamiyet

– İslamlık

Cümle içinde kullanımı: “Beyzatü’l-İslâm’ın son peygamberi Hz. Muhammed’dir.