Kelime Kökeni: Arapça-cehr
– Açık açık söylenen
– Aleni söylenen
– Sarı boya kökü
– Altın ağacı
Cümle içinde kullanımı: “Kitapta yazan cehrî suçlamaları okumadığınız sürece sorun yok bence.”
Kategori arşivi: Osmanlıca Türkçe Sözlük
Cehreten Nedir?
Kelime Kökeni: Arapça-zarf
– Alenî olarak
– Açık açık söylenen
– Açıktan açığa
– Aşikar olarak
– Saklamadan
– Gizlemeden
Cümle içinde kullanımı: “Cehreten söylediklerini aklımız bir türlü kabul etmek istemiyordu ama yine de sustuk.”
Cehren Nedir?
Kelime Kökeni: Arapça-zarf
– Açık açık söyleme
– Alenen ifade etme
– Açıktan
– Herkesin içinde
– Gizlemeden
– Gizli kalmadan
Cümle içinde kullanımı: “Cehren sadakatimiz yerinde olduğu müddetçe bizi kimse koparamaz.”
Cehr Nedir?
Kelime Kökeni: Arapça-ad
– Yüksek sesle konuşma
– Sesini yükselterek konuşma
– Zahir olmak
– Görünmek
– Görünüş
– Açık
– Açık açık söyleme
Cümle içinde kullanımı: “Bizim gibiler cehr ile konuşma üslubunu iyi bilir, saklama gereği görmez.”
Cehlen Nedir?
Kelime Kökeni: Arapça-zarf
– Bilmeyerek
– Bilmeksizin
– Farkında olmayarak
– Cahillikle
– Bilmemekle alakalı
Cümle içinde kullanımı: “Cehlen hataları kabul edebilirim lakin, bilerek yapılanlar affedilemez.”
Cehl Nedir?
Kelime Kökeni: Arapça-ad
– Bilmezlik
– Bilgisizlik
– Tecrübesizlik
– Gençlik
– Cahiliyet
– Cehalet
Cümle içinde kullanımı: “Kör göz şeklini bilmez lakin bakir kalmış bir cehl dünyayı tanıyamaz.”
Cehîz Nedir?
Kelime Kökeni: Arapça-cihaz
– Gelinin eşyası
– Çeyiz
Cümle içinde kullanımı: “Düğünden önce cehîz gelir eve yerleştirilir diye biliyorum.”
Cehennemiyyûn Nedir?
Kelime Kökeni: Arapça-çoğul ad
– Cehennemlikler
– Cehenneme yakışanlar
– Cehenneme gidecekler
Cümle içinde kullanımı: “Cehennemiyyûn diye adlandırdığımız kişiler günahlarından asla korkmayanlardır.”
Cehennemî Nedir?
Kelime Kökeni: Arapça-sıfat
– Cehenneme özgü
– Cehennem gibi
– Hamamın ateş yanan yeri
– Yakıcı yer
Cümle içinde kullanımı: “Cehennemî bir yerde kaybolmuş kendi kendinin zebanisine dönüşmüş biriyim.”
Cehele Nedir?
Kelime Kökeni: Arapça-câhil çoğul biçimi
– Cahiller
– Nadanlar
– Bilmeyenler
– Okumamışlar
– Bilgisizler
Cümle içinde kullanımı: “Kitap yüzü dahi görmemiş cehele birine nasıl derdimi anlatayım!”