Kelime Kökeni: Arapça, çoğul biçimi- akasî
– En son, uç, zirve, kusva
– Çok uzak, ırak
– Boynuzu arkasına meyletmiş koyun, koç
– Arıza, engel, pürüz, mania
Cümle içinde kullanımı:” İnşaat alanında oluşan aksa tamamen çalışanların aralarındaki sorunlardan kaynaklanıyor. “
Kelime Kökeni: ad
– Akis
– Yansıma, yankı
– Dingil
Cümle içinde kullanımı: “Arabanın aks bilyasında sıkıntı var nasıl yola çıkabilirim ki?”
Kelime Kökeni: Arapça-karîb çoğul biçimi
– Akraba, hısım
– Yakınlar
Cümle içinde kullanımı: ” Şehirden gelecek akrıba eş dost için bir tane kuzu kestirdik, keşkek dövdük. “
Kelime Kökeni: Arapça
– Akrep biçiminde, şeklinde
– Lâ’l renginde olan, kırmızı, kızıl
Cümle içinde kullanımı: “Akrebî rengi saçlarını savurduğunda cümle alem erkeklerin kalbi olduğu yerde teklerdi. “
Kelime Kökeni: Arapça-akreb sözünün müennes dişil biçimi
– Dişi akrep
– Ayağı çabuk cariye
– Ayakkabıyı bağlamaya yardımcı ip, bağcık
Cümle içinde kullanımı: ” Yaz aylarında çiftleşme dönemi gelen akrebe kaynar buraları dikkatli olmak lazım.”
Kelime Kökeni: Arapça
– En yakın kimseler
– Sıcak yerlerde yaşayan, kuyruğunda zehirli iğnesi bulunan hayvan
– Saatin kısa olan ibresi
– Gökte kuzey yarım kürede görülebilen büyük bir burç
Cümle içinde kullanımı: “Akrebe benzeyen akrabalarımın hangisi mirasımın peşine düşmeyecek sanıyorsun.”
Kelime Kökeni: Arapça-sıfat
– Kur’an-ı Kerim’i eksiksiz, en güzel okuyan kimse
Cümle içinde kullanımı: “Hafızlar içerisinde öyle biri var ki, akre olarak anılmasının nedeni sesindeki hüzünlü yanıklık. “
Kelime Kökeni: Arapça-kars çoğul biçimi
– Yuvarlak nesneler
– Diskler, daireler, çemberler, diskus
– Teker şeklinde parçalar
Cümle içinde kullanımı: ” Akras şeklinde olan büyük duvar süslerini geniş salona götürelim. “
Kelime Kökeni: Arapça-karn çoğul biçimi
– Yaşıt, boydaş, taydaş
– Yaşıt veya yaşça denk olanlar
– Benzer, eş, mümasil, denk
– Öğür
– Meslek bakımından aynı ola kişiler
Cümle içinde kullanımı: ” Akranlar gibi aklı bir karış hava olan bir çocuk değildi daima ağır başlı ve biraz müşkülpesent bir tavrı vardı. “
Kelime Kökeni: Arapça-kırd çoğul biçimi
– Maymunlar
– Emir, ferman
– Bey, saygın kişi
Cümle içinde kullanımı: “Fermanınız başım üstünedir arkadım, yarından tez yola revan olacağım. “
