Kelime Kökeni: Arapça
– Peygamberlerden birinin, özellikle Hz. Muhammed’in adı söylendiğinde “Allah’ın selamı üzerine olsun!” anlamında bir ululama kelimesi
Cümle içinde kullanımı: “Hz. Muhammed aleyhisselâm en büyük acının evlat acısı olduğunu söylemiştir.”
Kelime Kökeni: Arapça-aleyh+Farsça-dâr
– Karşı, zıt tarafta olan kimse
– Muhalif eden, aynı fikirde olmayan
– Ayrışçı
– Aykırı
Cümle içinde kullanımı: ” Bana ve fikirlerime karşı aleyhdar bir tavır takınıyorsun bunun hususi bir nedeni var mı?”
Kelime Kökeni: Arapça
– Karşıt, karşı
– Leh karşıtı
– Zıt, kontrast, ters
Cümle içinde kullanımı: ” Son gönderdiğin belgeler ve resimler hısmınıza aleyh olarak kullanılacak. “
Kelime Kökeni: Türkçe-alef+Farsça-rîz
– Alevlenen, alev saçan, alevler fışkıran
Cümle içinde kullanımı: ” Kabusun ortasında alevriz konakların ortasında dermansız dizlerimin üzerindeydim.”
Kelime Kökeni: Türkçe-alaf+Farsça-keş
– Alev saçan, alevden fırlayan, alevden çıkan
Cümle içinde kullanımı: “Alevkeş kızıl saçlarıyla yadıma düştü, kor gibi yanan bu kalbi hangi deniz söndürür.”
Kelime Kökeni: Ad
– Alevilik yanlısı olan siyasi ve sosyal cemaatlerin ortak adı
– Genellikle Anadolu’da yaygın olan ve temelde Allah, Hz. Muhammed ve Hz. Ali üçlemesine ve inancına dayanan bir mezhep kolu
Cümle içinde kullanımı: ” Aleviliğe mensup kişilerin farklı örf ve adetleri farklıdır, kadının saç teline karışmaz onu kısıtlamazlar. “
Kelime Kökeni: Arapça- aleviyye, aleviyyun çoğul biçimi
– Hz. Ali’ye bağlılık gösteren değişik dinî ve siyasî grup, cemaat ve topluluğun adı
– Şiîlik veya Şialık mezhebinin kollarından biri
– Aleviliğe mensup kişi
Cümle içinde kullanımı: “Aleviler cem evlerinde ibadet ederler, camiye gitmemelerinin nedeni Emevilerin Hz.Ali’ye hakaret etmeleridir. “
Kelime Kökeni: Türkçe-alaf+Farsça-hîz
– Alevlenen, parlayan, ışık saçan
– Tutuşup alev çıkaran
Cümle içinde kullanımı: “Yakamozun alevhiz görüntüsü binlerce ateş böceğinin tutuşması, bir araya gelip dans etmesi gibi.”
Kelime Kökeni: Türkçe-alaf+Farsça-gîr
– Alevlenmiş, tutuşmuş, alazlanmış
– Coşmuş
Cümle içinde kullanımı: ” Koca bir şehir alevgir olmuş cayır cayır düşman elinde yanıyor. “
Kelime Kökeni: Türkçe-alaf
– Yanıcı maddelerin çıkardığı ışıklı huzme, yalaz, alaz, yalım
– Ateş, sıcaklık
– Cazibeli, endamı olan kadın
– Flama
– Coşkuya kapılmak
– Kadın ismi
– Hararet, sıcaklık
Cümle içinde kullanımı: ” Alev alev yüzümü saran kırmızılık utancımın perçe perçe yüzüme yerleşmesini sağladı.”
