Kelime Kökeni: Arapça-besm

– Cana yakın

– Güleryüzlü

– Çok gülen kimse

– İçten davranan kimse

Cümle içinde kullanımı: “Bessâm biri kadın bulursan eğer onu bağrına basıp geleceğinin nasılda ışıltılı olacağını tahayyül et.”