Kelime Kökeni: Farsça
– Eklendiği kelimeye ‘açan, açıcı’ anlamlarını katarak birleşik söz varlıkları ve tamlamalar oluşturur.
– Dil-küşâ: gönül açan, gönül açıcı
– Dehen-küşâ: ağzını açan, ağız açıcı
Cümle içinde kullanımı: ” Durma bağrını küşâ edip soluğuma yanaş, makber utansın güzelliğinden. “
Kelime Kökeni: Arapça
– Uyuşuk, tembel, gevşek, üşengeç, eringen
Cümle içinde kullanımı: “Hayatımın hiçbir döneminde küsûl bir karaktere sahip olmadım.”
Kelime Kökeni: Arapça
– Gün tutulması
– Güneş tutulması
– Ayın yer ile güneş arasına girerek güneşi kısmen veya tamamen gölgesiyle örtmesi olayı
Cümle içinde kullanımı: “Çocukken hayatta en korktuğum şey küsûf sonrası güneşin kaybolması ve geri gelmeyeceği düşüncesiydi.”
Kelime Kökeni: Farsça
– Açma, fethetme, ilk açılış merasimi, açış,
– Başlatma, başlatma işi
Cümle içinde kullanımı: “Caminin yakınına kurulan medrese dün itibariyle küşâd edip talebe kabul etmeye başladı. “
Kelime Kökeni: Arapça
– Tamamlık, Bütünlük, Tümlük
– Bolluk, çokluk, çoğunluk
Cümle içinde kullanımı: ” Bu sene vişne ağaçlarının meyve külliyyeti bütün bir sene geçimimizi sağlamaya yetecek.”
Kelime Kökeni: Arapça
– Bütün bütün, tamamıyla, tamamen, Kamilen, büsbütün, kaffesi, toptan, hep birden
– Asla, Hiç, Kat’a, cuda, hiçbir zaman
Cümle içinde kullanımı: “Yemin ettim ana bir daha külliyyen ağzıma içki sürmem. “
Kelime Kökeni: Arapça
– Bütün, tamamıyla, hep
– Bütünlük, Umumilik
– Caminin çevresinde kurulmuş halka hizmet sunan yapılar, medrese, imaret, sebil, hastane
– Arap ülkesinde üniversitelere verilen isim
Cümle içinde kullanımı: “Ülkemize ve vatanımıza hayırlı işlerde bulanan çocuklar yetiştirmek amacını güden Külliyye’ler ne yazık ki yanlış yönetim kurbanı olmuşlardır. “
Kelime Kökeni: Farsça
– Hüzünler kulübesi, sıkıntılar kulübesi
– Hz. Yakub’un en sevdiği oğlu Yusuf’un kaybolmasından sonra şehir dışına yaparak inzivaya çekildiği çardağın ismi
Cümle içinde kullanımı: “Yusuf’un hasretiyle gözleri kör olan Hz. Yakup peygamberimiz, külbe-i ahzân da kapanarak hüznüne sığınmıştır. “
Kelime Kökeni: Arapça
– Orta çağ
– Batı Roma imparatorluğunun çöküşüyle birlikte Rönesans hareketlerinin başlamasına kadar süren devir
Cümle içinde kullanımı: “Milattan sonra 5. yüzyıl ile 15. yüzyıl arasındaki döneme Kurun-ı vustâ adı verilmektedir. “
Kelime Kökeni: Arapça
– Son çağ, son çağlar, son devir
– Kıyamet öncesi dünyanın son devresi
Cümle içinde kullanımı: “Peygamber efendimizin dünyayı terk etmesinden bu yana kurun-u uhrâ’yı yaşıyoruz. “
