– Bir kimseye nasıl davranışlar sergileyeceği konusunda yol göstermek, yardımcı olmak.
– Akıl vermek.
– Bir kişiye yol gösterip, bilgi vermek, tavsiyede bulunmak.
– Bir şahsı kendi istediği, eğilimine ya da çıkarına uygun bir davranış yolunu anlatmak, göstermek.
Cümle içinde kullanımı: ” Sen kimsin de ben gibi bir bilge şahsiyete akıl öğretmeye kalkarsın.”
– Dengeli, kendi halinde olan.
– Yaramazlık yapmayan, ölçüsüz, taşkın davranışlar sergilemeyen kimse.
Cümle içinde kullanımı: ” Senin oğlanı da ne akıllı uslu yetiştirmişsin valla hayran olunası.”
– Hayranlık uyandırmak.
– Çok şaşılacak bir durumda olmak.
– Akıllara durgunluk vermek.
Cümle içinde kullanımı: ” Aldığı yüzüğü gördükten sonra arkadaşlarının akılları durdurmuştu resmen”
– Akla zarar.
– Aklı çalışmaz duruma getiren, çok şaşırtıcı olan.
Cümle içinde kullanımı: ” Bu düşünceler baya baya akıllara ziyan yapma böyle şeyler valla.”
– Çok şaşırtıcı olmak.
– Bir olayın, aklının alamayacağı ölçüde aşırı bir derece şaşırtıcı olmak.
– Hayranlık uyandırmak.
Cümle içinde kullanımı: ” Akıllara durgunluk veren fırtınanın verdiği büyük yıkımın eserleri işte bu kalıntılar.”
– Çokbilmiş kimse.
– Öyle tanımayan, görülmeyen bir kimsenin aslında çok zeki olması.
– Çok akıllı, her şeye aklı eren.
– Bilgiç.
Cümle içinde kullanımı: ” Şu çocukta tam akıl kumkuması bir tip var.”
– Akıllı birinin düşünüp taşınıp yapacağı bir iş olmamak.
– Akla uygun olmayan, uygun düşmeyen.
– Mantığa sığmamak.
Cümle içinde kullanımı: ” Bu yaptığın iş gerçekten hiç akıl kârı olmayan bir şey.”
– Birine yol gösterip akıl öğreten kimse.
– Herkese akıl öğretmeye meraklı kimse, akıl kethüdası.
– Herkese akıl vermekte hevesli olan kimse.
Cümle içinde kullanımı: ” Akıl hocası olup bu devirde aklı yerinde olan insan tanımıyorum bu hayatta.”
– Bir konu hakkında çözüm yolunu o an bulmak.
– Herhangi bir önlem veya çareyi zamanında farkına varıp, düşünmek.
Cümle içinde kullanımı: ” O kadar uğraşa girdikten sonra akıl edersin zaten kolay yolu.”
– Hatırlanması gereken şeyleri unutmamak için kısaca yazıldığı küçük defter, muhtıra defteri, ajanda.
– Konuşmacılara yardımcı olmak amacıyla kullanılan, çok çeşitleri bulunan bir araç. Alıcının gerisindeki bir yere konan bu araç, genellikle, iri harflerle yazılı bir metni istenilen hızda döndüren bir silindirden oluşur.
Cümle içinde kullanımı: ” Valla bana küçük bir akıl defteri lazım ya olmayacak bu şekilde unut unut.”