Kelime Kökeni: Arapça-tamlama 

– Gökten gelen felaketler, semavi musibetler

– Yıldırım, dolu, fırtına gibi felaketler

Cümle içinde kullanımı: “Tanrının afat-ı semâviyye ile bizleri ne zaman cezalandırıp ikaz edeceğini tahmin edemezsiniz.”