Kelime Kökeni: Arapça-âdiye 

– Alışılmış şeyler, sıradanlıklar, kıymeti bilinmeyen şeyler, olağan hadiseler

– Seğirtmek, hızla koşmak, ivedilikle gitmek

Cümle içinde kullanımı: “Âdiyât insana hem huzur verir hem de hayal gücünü baltalar. “