Kelime Kökeni: Arapça-lükata+Farsçs-çîn 

– Çöp toplayıcısı, çöpçü

– Artık ve değersiz şeyleri toplayan kimse

Cümle içinde kullanımı: “Etrafta dolaşıp mahalle mahalle gezen lükata-çîn bir gün servet bulacağına inanır.”