“Zındık,” İslam tarihinde genellikle dinî inançlara aykırı veya sapkın olarak kabul edilen kişilere verilen bir isimdir. Bu terim, özellikle Orta Çağ İslam toplumlarında, dini otoriteler tarafından kabul edilen öğretilere karşı çıkan, heterodoks fikirler savunan veya dine karşı düşmanca tavırlar sergileyen kişilere hitap etmek için kullanılmıştır.

Zındıkların genellikle tanrıtanımazlık, dini reform veya yeni düşünce sistemleri geliştirme gibi nedenlerle bu adla anıldıkları görülür. Bu terim, dinî otoritelerin sahip olduğu normlara aykırı hareket eden ya da bu normları sorgulayan kişilere yönelik olumsuz bir nitelendirmenin ifadesidir.