Tam kafiye, bir şiirdeki dizelerin hem seslerinin hem de yazılış biçimlerinin tamamen aynı olması demektir. Örneğin, “gül” kelimesiyle biten bir dizeyi “gül” kelimesiyle biten başka bir dize izler. “Gül gül” gibi.

Zengin kafiye ise, kafiye seslerinin benzer olmasına rağmen, kafiye eklerinde ya da sözcüklerin köklerinde farklılık gösteren kafiye türüdür. Örneğin, “gözlerim” ile “sözlerin” arasında zengin bir kafiye vardır. “Gözlerim”deki “-im” ekine karşılık “sözlerin”de “-in” eki bulunur. Bu tür kafiye kullanımı şiire zenginlik ve çeşitlilik katar.