Suriye’deki iç savaşın başlangıcı, Arap Baharı’nın etkisiyle doğrudan bağlantılıdır. İşte adım adım gelişimi:

1. Arap Baharı etkisi (2010-2011):
   Tunus ve Mısır’da halkın diktatör yönetimlere karşı başlattığı halk hareketleri, tüm Orta Doğu ve Kuzey Afrika’da bir etki yarattı. Bu durum Suriye’deki halkı da cesaretlendirdi.

2. Halkın talepleri:
   Mart 2011’de Deraa kentinde bazı çocukların hükümeti eleştiren duvar yazıları nedeniyle tutuklanması, büyük tepkilere yol açtı. Halk, özgürlük, demokrasi ve yolsuzluğun sona erdirilmesini talep etmeye başladı.

3. Hükümetin sert tepkisi:
   Beşar Esad yönetimi, protestoları kanlı şekilde bastırdı. Polis ve ordu müdahalesi, ölümler ve tutuklamalar halkın öfkesini artırdı.

4. Silahlı muhalefetin doğuşu:
   Hükümetin şiddeti artırmasıyla birlikte bazı askerler ve siviller, protestolardan sonra silahlanarak Esad’a karşı direnişe geçti. Bu, barışçıl gösterilerden iç savaşa dönüşümü başlattı.

5. Uluslararası müdahale ve mezhep boyutu:
   Savaş ilerledikçe, farklı ülkeler farklı grupları desteklemeye başladı. Savaş, sadece Esad karşıtları ile rejim arasında değil, aynı zamanda Sünni, Şii ve Kürt gruplar arasındaki mezhep ve etnik çatışmalarla da karmaşık bir hal aldı.

Özetle, Suriye iç savaşı barışçıl halk protestolarının sert şekilde bastırılması, ardından silahlı direnişin başlaması ve uluslararası aktörlerin dahil olmasıyla başladı.