Mesnevi nedir?
Kelime kökeni: Arapça isimdir.
Her beyti farklı uyaklı bir divan edebiyatı nazım biçimi.
Her iki mısrası birbiriyle kafiyeli beyitlerden oluşan manzume.
Mevlana’nın ünlü eseridir.
Bir şiir türü.
Cümle içinde kullanımı:’Mevlana’nın olan mesneviyi hep okumak istedim ama bir türlü fırsatım olmadı.’
Izdırap nedir?
Kelime kökeni: Arapça.
Üzüntü, sıkıntı, keder, acı, darlıklar, keder.
Cümle içinde kullanımı:’Bu kadar ızdırap dan sonra birazda onun yüzü gülmeli artık.’
Haddizatında nedir?
Kelime yapısı: Zarftır.
Aslında, yaradılışında, esasen, zaten.
Cümle içinde kullanımı:’Her şey haddizatında olacağına varır, zorlamanın bir manası yok.’
Zeyrek nedir?
Kelime kökeni: Farsça eskimiş ve sıfattır.
Anlayışlı, uyanık, zeki, akıllı, hızlı, tetik.
Keten bitkisinin tohumu, ilgi çekici, eli uz.
Cümle içinde kullanımı:’Tüm sınıf dersi kaynatmaya müsait oldu mu hepsi zeyrek maşallah.’
Semer nedir?
Kelime kökeni: Rumca isimdir.
At, eşek, katır gibi. hayvanların sırtına koyulan, üzerine yük bağlanan veya binilen, iskeleti ağaçtan yapılan araba.
Geceleyin anlatılan kısa öykü, hikaye anlatmak.
Yukaç, klitellum, Meyve, yemiş mahsul. Verim. Netice, ürün.
Deriden yapılmış sırt yastığı.
Ders çıkarılması gerekilen hikayeler.
Cümle içinde kullanımı:’Eskiden bir kamp ateşi etrafında toplanıp bilge kişiler tarafından semerler anlatılırmış.’
Namütenahi nedir?
Kelime kökeni: Farsça sıfattır ve eskimiştir.
uçsuz bucaksız, sonsuz, engin, sonu bulunamayan, sınırsız, nihayetsiz.
Cümle içinde kullanımı:’Ne denizler aştım namütenahi olan sonu gelmeyen, hepside seni görmek içindi.’
Velhasıl nedir?
Kelime kökeni: Arapça bağlaç ve zarftır.
Kısacası, sonuç olarak, sözün kısası, özet olarak, özetle.
Sözü dolandırmadan demek gerekirse.
Cümle içinde kullanımı:’Her zaman velhasıl konuşur, direk sonuca bağlı ve can alıcı.’
Pestenkerani nedir?
Kelime kökeni: Farsça sıfattır.
Saçma, değersiz, gereksiz, önemsiz, uyduruk.
Bir üzüme sap olamayan.
En kötüsünü yapana yakışan.
Cümle içinde kullanımı:’İş beğenmezse yakında pestenkerani ikinci adı olacak.’
Dilhun nedir?
Kelime kökeni: Farsça.
Yüreği kanayan, içi kan ağlayan, dertli.
Cümle içinde kullanımı:’Bu sıralar durumları o kadar sıkışıktı ki çok düşündüğü için Dilhun ve haraptı.’
