Berduş nedir?
Kelime kökeni: Farsça argo, isim ve birleşik sıfattır.
Başıboş, issiz, serseri, pis, bozuk, bakımsız.
Evsiz barksız kimse.
Omuzun üzerinde, omuzda.
Cümle içinde kullanımı:’Hem kendi işini kurmak istiyor hemde bir icraatta bulunmuyor, tam bir berduş.’
Berhava nedir?
Kelime kökeni: Farsça eskimiş ve sıfattır.
Havaya atılmış, uçurulmuş, yararsız, boş, faydasız.
Patlayıcı kullanarak havaya uçurmak.
Cümle içinde kullanımı:’Renkli hava fişeklerini berhava ettiler.’
Benefşegun nedir?
Kelime kökeni: Osmanlıca
Menekşe renkli, mor renkli. Gökyüzü.
Cümle içinde kullanımı:’Hava soğuk olduğundan benefşegun pembeye büründü.’
Bendegan nedir?
Kelime kökeni: Farsça eskimiş ve isimdir.
Kullar, köleler.
Cümle içinde kullanımı:’Eskiden zengin insanlar para karşılığı bendegan alıp ağır işler yaptırırmış.’
Mahpeyker nedir?
Kelime kökeni: Farsça.
yüzü ay gibi parlak, güzel, nurlu, temiz.
kösem sultanın adı.
Cümle içinde kullanımı:’Yeni doğan bebeklerinin yüzü öle masum öle Mahpeyker ki insan kıyamıyor.’
Sıhhiye nedir?
Kelime kökeni: Arapça eskimiş ve isimdir.
Sağlık ile ilgili halledilmesi gereken her şey.
Cümle içinde kullanımı:’Hastaneye gidip akşama kadar sıhhiye yapacak ve sorunun vücudunun neresinde olduğunu anlayacaktı.’
Hazin nedir?
Kelime kökeni: Arapça sıfattır.
Hüzünlü, üzüntü, acıklı, dokunaklı, gamlandıran, kederlendiren.
Cümle içinde kullanımı:’Müzede öle bir hazin hava mevcuttu ki herkes gergindi.’
Fesih nedir?
Kelime kökeni: Arapça isimdir.
Verilmiş bir yargıyı kaldırma, bozma, dağıtma, dağıtılma.
Geniş, açık, aydınlık, kapatma,
Kol veya bacağını çıkarma, sakatlama.
Gereksiz kılma, sona erdirme.
Hukuken geçersiz kılma, bir borcu veya yükümlülüğü ortadan kaldırma.
Cümle içinde kullanımı:’Bu anlaşma fesih edilene kadar mahkeme kararını geri çekmeyeceğiz.’
Sahibe nedir?
Kelime kökeni: Arapça eskimiş ve isimdir.
Herhangi bir şey üzerinde mülkiyeti olan kadın.
sahip. koruyan, gözeten, Niteliğe sahip olan.
Cümle içinde kullanımı:’Bu evin sahibesinden izin almadan bir işlemde bulunamayız.’
Geveze nedir?
Kelime yapısı: Sıfattır.
Fazla konuşan, çenesi düşük, gevşek ağızlı, lafçı, lafazan, zevzek, laf ebesi, ağız kavafı, laf kavafı, çene kavafı, dır dır eden, çaçaron, dedikoducu.
Sır tutamayan, boşboğaz.
durmadan konuşmak isteyen, fazla konuşmaktan hoşlanan.
Ağzında bakla ıslanmayan.
Cümle içinde kullanımı:’O bu mahallenin gevezesi, o duyduğu zaman herkes duymuştur.’
