Kelime Bulucu-Kelimelik Bulucusu-Nedir Nedemek -Zıt Anlamı-Eş Anlamı

Ayağının Pabucu Olamamak Nedir?

– Değeri kendisinden daha da aşağıda olmak.

Cümle içinde kullanımı: ” Yaptığın iş senin ayağının pabucu değil bunu sende biliyorsun.”

– Dengi olmayan bir kimseyle evlenmek.

– Haddinden fazla bir kimseye değer göstermek, vermek.

Cümle içinde kullanımı: ” Bu kadın bırak artık böyle devam edersen ayağının pabucunu başına giyeceksin.”

– Eşini boşamak.

– Sıkıntılı durumdan çıkmak, rahatlamak.

– Özgürce davranışlarını etkileyen, engelleyen bir kimseden uzaklaşmak.

Cümle içinde kullanımı: ” Şu lanet kadından kurtulmuştun sonunda ayağının bağlarını çözmeyi becerebildin.”

– Çok yavaş hareket etme hali.

– Hızlı hareketlerde bulunmayan kişiler için söylenen bir söz.

Cümle içinde kullanımı: “Ayağının altında yumurta mı var senin az hızlan ya.”

Kelime Kökeni: Ad

– Kadınların yüzlerine güzellik için kullandıkları düzgünlük

Cümle içinde kullanımı: “Ev hanımlarının hazırladığı bezegi güzellik sırlarından biridir.”

– Kendisinin o an olduğu yerden çok daha aşağıda görmek.

– O yer kendi bulunduğu yerden aşağıda kaldığı için rahatça görünmek.

Cümle içinde kullanımı: ” Tüm şehir ayağının altındaydı her köşe başında bir tanıdığı vardı her yere eli uzanıyordu.”

– Acımasızca, tekmelerle kıyasıya dövmek.

– Çiğnercesine dayak atmak.

– Bir şeyi küçük görerek ondan faydalanma yoluna gitmemek, o şeyi tepmek.

Cümle içinde kullanımı: ” Seni küçük yaramaz seni bir yakalayayım ayağımın altına alacam seni, kaçma dur artık!”

– Bir yere uğramaz yolu düşmez olmak.

– Bir kimseyi bir yere gitmeyecek, uğramayacak hale getirmek.

Cümle içinde kullanımı: ” Bana yaptıkları son kazığın ardından ayağımı kesmiştim ne gördüm onları ne de duydum onlardan bir şey.”

– Bir yol bulup bir kimseyi işinden etmek, kovdurmak, attırmak.

– Bir kişinin görevinden alınmasına sebebi olmak.

Cümle içinde kullanımı: ” Ben bu şirketin 20 yıllık çalışanıyım tek sözümle ayağını kaydırırım dikkat et laflarına.”

Kelime Kökeni: Arapça-ad

– Yoksul

– Fukara

– Fakir

– Zavallı

– Çıban başı

– Yara

– Hamur topağı

– Şişlik

Cümle içinde kullanımı: “Kınalı elleriyle ateşin başında beze tutan gelin yeni kurmuş olduğu yuvadan umutlu gülümseyerek erine ekmek pişiriyordu.”