Kelime Kökeni: Arapça-çoğul ad, dâhıle
– İçler
– İç kısımlar
– Batınlar
Cümle içinde kullanımı: “Devâhîl kısmına bakacak olursak ustanın ince işliğini göreceksin.”
Kelime Kökeni: Arapça-çoğul ad, dâhıle
– İçler
– İç kısımlar
– Batınlar
Cümle içinde kullanımı: “Devâhîl kısmına bakacak olursak ustanın ince işliğini göreceksin.”
– Bir kimse görmediği ve bilmediği şeyi istemez; görüp beğendiği, ilgi duyduğu şeyi ister anlamına gelir.
Cümle içinde kullanımı: ” Annem göz görür gönül çeker diyerek kendi istediği arabayı aldı.”
– Yaşamımızda her şeyin bir kusuru vardır. Hiç bir şey eksiksiz ve kusursuz değildir bu yüzden hayatımızdaki şeyleri kusurlarıyla kabul etmeliyiz.
Cümle içinde kullanımı: ” Annem arkadaşlarımı kusurlarıyla kabul etmemi söyledi çünkü arpa samanıyla, kömür dumanıyla.”
– Bir kimse yoksullara ve hayır işlerine ne kadar yardım ederse, öldükten sonra öbür dünyada karşılığını görecektir.
Cümle içinde kullanımı: ” Ailem durumu oldukça yoksullara yardım eder, ne demişler ne verirsen eline, o gider seninle.”
– Herhangi bir kişinin nasıl birisi olduğunu öğrenmek için soyuna ve ailesine bakılması gerektiği anlamına gelir.
Cümle içinde kullanımı: ” Yeni damadın bir otunu çek köküne bak nasıl biriymiş öğrenelim.”
– Ailesinin genel durumuna göre büyüyen bir çocuk buna göre eğitim görür ve yetişir. özellikle öğreticinin davranış ve kuralları çerçevesinde karakteri oluşur.
Cümle içinde kullanımı: ” Unutma ki çocuğun senin sorumluluğunda; sonuçta ot kökü üstünde biter.”
– Yaptıklarıyla çevresini rahatsız eden kişilere daha kötü şeyler yapılmalı ki davranışının yanlış olduğunu anlasın.
Cümle içinde kullanımı: ” Annem yaramazlık yapan kardeşime ağır bir ceza verdi. Ne demişler osuranın burnuna sıçmalı ki koku ala.”
– İnsanlar birbirlerinin özelliklerini ve davranışlarını izlerler ve takip ederler yani bir kişi kendi davranışlarını ve özelliklerini başka kişilerden öğrenebilir.
Cümle içinde kullanımı: ” Annem bana çok sinirlisin dedi ve ben bunu daha önce hiç anlayamadım. Ne demişler el elin aynasıdır.”
Kelime Kökeni: Arapça-çoğul ad, dâhiye
– Kötülükler
– Musibetler
– Belalar
– Afetler
– Kazalar
– Büyük felaketler
– Cezalar
Cümle içinde kullanımı: “Rabbim milletimizi menfur devâhî ve sıkıntılardan korusun!”
Kelime Kökeni: Farsça-ad
– Yorgan
– Üstüne örtünecek şey
– İçi yün veya pamukla doldurulmuş geniş örtü
Cümle içinde kullanımı: “Devâc örtünmeden kışı geçirmek zordur, hele ki kar tepeye indimi.”